1. Ryszard Paweł Krawczyk	8. Agnieszka Kamyczek-Maszewska
2. Beata Kaczmarek	9. Józefa Lucyna Michejda
3. Ewa Śpionek	10. Bogusław Wenus
4. Iwona Kopczyńska	11. Grażyna Kos
5. Anna Kaźmierczak	12. Paweł Dobrzyński
6. Paweł Jaśkiewicz	13. Roman Drozdowski
7. Bogdan Łągwa	14. Barbara Polowczyk

Po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 roku Uchwały Nr XII/47/2015 Rady Gminy w Kiernozi z dnia 13 listopada 2015 roku w sprawie określenia zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej na terenie Gminy Kiernozia, działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm.) oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 roku o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2012r., poz. 1113 ze zm.)

Kolegium uchwala, co następuje:

stwierdza się nieważność Uchwały Rady Gminy w Kiernozi Nr XII/47/2015 z dnia 13 listopada 2015 roku w sprawie określenia zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej na terenie Gminy Kiernozia, z powodu jej sprzeczności z prawem, tj. art. 15 w zw. z art. 19 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2014. 849 ze zm.)

W dniu 19 listopada 2015 roku wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi Zespół Zamiejscowy w Skierniewicach, Uchwała Rady Gminy w Kiernozi Nr XII/47/2015 z dnia 13 listopada 2015 roku w sprawie określenia zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej na terenie Gminy Kiernozia (zwana dalej - Uchwałą).
Kolegium Izby wszczęło postępowanie nadzorcze w stosunku do Uchwały, zapraszając na posiedzenie Kolegium w dniu 16 grudnia 2015 roku przedstawicieli jednostki; na posiedzeniu nikt nie reprezentował Gminy Kiernozia.
W § 1 badanej Uchwały wyszczególniono kilkanaście różnych okoliczności, w przypadku wystąpienia których prowadzenie handlu na targowisku wymagać będzie wniesienia opłaty targowej. Okoliczności te obejmują co prawda większość sytuacji, w jakich handel jest prowadzony, nie wyczerpują jednak wszystkich z nich, np. handlu z wozu konnego, z torby czy z łóżka polowego, co stanowi naruszenie prawa. W tej sytuacji należy uznać, że brak jest w uchwale określenia przedziału obejmującego wszystkie inne, czasem trudne do przewidzenia sytuacje, w jakich handel może być prowadzony.
W podobnych uchwałach podejmowanych przez inne jednostki samorządu terytorialnego, w odniesieniu do kwestionowanego zagadnienia umieszcza się najczęściej zapis: "pozostałe przypadki" lub "inne formy handlu", do których następnie przypisuje się odpowiednią wysokość stawki. Działanie takie "domyka" proces kształtowania opłaty targowej - nie pozostawiając żadnej z form, w jakiej może być prowadzony handel na targowisku, poza systemem poboru opłat.
Mając powyższe na względzie Kolegium Izby orzekło, jak w sentencji.

Od uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skargę wnosi się do Sądu za pośrednictwem Regionalnej Izby Obrachunkowej, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu uchwały.