Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) w związku art. 11 ust. 1 pkt 5 i art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992r. o regionalnych izbach obrachunkowych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1113 z późn. zm.) - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności §2 ust. 1 w części dotyczącej wyrazów "wraz z odsetkami" Uchwały Nr VII.33.2015 Rady Miejskiej w Pilawie z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie poboru podatków w drodze inkasa; z powodu istotnego naruszenia art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 849), art. 6b ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 z późn. zm.), art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 465) w związku z art. 9, art. 28 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613).

§ 2. Od niniejszego orzeczenia przysługuje Miastu i Gminie Pilawa prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie.

Uzasadnienie

W dniu 27 kwietnia 2015 r. do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie, Zespół w Siedlcach wpłynęła Uchwała Nr VII.33.2015 Rady Miejskiej w Pilawie z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie poboru podatków w drodze inkasa.

W przedmiotowej uchwale Rada Miejska w Pilawie - powołując się w podstawie prawnej na art. 18 ust. 2 pkt 8 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 849), art. 6b ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 z późn. zm.) art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 465) w związku z art. 9, art. 28 § 4 i art. 47 § 4a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) zarządziła pobór w drodze inkasa: podatku od nieruchomości od osób fizycznych, opłaty od posiadania psów, podatku rolnego od osób fizycznych, podatku leśnego od osób fizycznych (vide § 1 ust. 1 badanej uchwały). Następnie Rada Miejska zapisami w ust. 2 § 1 wyznaczyła inkasentów uprawnionych do pobierania podatków wymienionych w § 1 ust. 1 uchwały.

W § 2 ust. 1 uchwały określono, że za pobranie podatków i wpłacenie ich w terminie, inkasentowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 8% od sumy pobranych kwot podatków wraz z odsetkami. W myśl ust. 2 tegoż paragrafu - pobrane podatki inkasent jest zobowiązany wpłacić na rachunek bankowy Urzędu Miasta i Gminy w terminie 3 dni roboczych po dniu, którym zgodnie przepisami prawa podatkowego, wpłata podatku przez podatnika powinna nastąpić.

W § 3 zawarto przepisy derogacyjne - traci moc uchwała Nr VI.29.2011 Rady Miejskiej w Pilawie z dnia 30 marca 2011 r. w sprawie poboru podatków w drodze inkasa.

W § 4 uchwały ustanowiono, że wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta i Gminy Pilawa, zaś § 5 określa, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego.

Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie zważyło, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2013, poz. 594 z późn. zm.) - do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach podatków i opłat w granicach określonych w odrębnych ustawach.

W myśl art. 6 ust. 12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849), art. 6b ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 z późn. zm.), art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 465) - rada gminy może zarządzać pobór podatku odpowiednio od nieruchomości od osób fizycznych, podatku rolnego od osób fizycznych, podatku leśnego, a także wyznaczać inkasentów i określać wysokość wynagrodzenia za inkaso.

Inkasentem zgodnie z postanowieniem art. 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Z definicji tej nie wynika możliwość poboru przez inkasenta odsetek.

Ordynacja podatkowa definiuje pojęcie podatku w art. 3 i art. 6. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o podatkach rozumie się przez to również zaliczki na podatki; raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach; opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 6 ustawy podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Zarządzając pobór podatków i opłat w drodze inkasa rada gminy może na określone podmioty nałożyć obowiązki inkasentów tylko w takim zakresie, jaki wynika z definicji legalnej inkasenta zamieszczonej w art. 9 ustawy Ordynacja podatkowa i definicji podatku. Co więcej, z treści art. 28 § 4 Ordynacji podatkowej wynika, że podstawę ustalenia wynagrodzenia inkasenta z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu gminy stanowią jedynie kwoty pobranych podatków.

W ocenie organu nadzoru ustalając wynagrodzenie inkasentów za pobór podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego także musi je odnosić tylko do kwot pobranych podatków. Zatem postanowienia zawarte w treści § 2 ust. 1 badanej uchwały w zakresie wyrazów "wraz z odsetkami" pozostają w sprzeczności z wyżej wymienionymi przepisami.

Biorąc pod uwagę powyższe Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie, orzekło jak w sentencji niniejszej uchwały.