Na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627, z późn. zm.[1])), uchwala się, co następuje:

§ 1. 1. Wyznacza się Nadnotecki Obszar Chronionego Krajobrazu, zwany dalej "Nadnotecki OChK".

2. Położenie i opis granic Nadnoteckiego OChK określa załącznik nr 1 do niniejszej uchwały.

§ 2. Mapa Nadnoteckiego OChK stanowi załącznik nr 2 do niniejszej uchwały.

§ 3. Wykaz współrzędnych punktów załamania granicy Nadnoteckiego OChK stanowi załącznik nr 3 do niniejszej uchwały.

§ 4. Ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów na terenie Nadnoteckiego OChK obejmują ochronę roślin metodami biologicznymi, w przypadku stwierdzonego obniżenia poziomu wód gruntowych niekorzystnego dla racjonalnej gospodarki rolnej zaleca się melioracje nawadniające, prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej, m.in. poprzez dostosowanie liczebności populacji zwierząt łownych związanych z ekosystemami otwartymi do warunków środowiskowych, prowadzenie racjonalnej gospodarki leśnej, polegającej na zachowaniu różnorodności biologicznej siedlisk występujących na pograniczu Pojezierza Krajeńskiego i Doliny Środkowej Noteci.

§ 5. Na obszarze Nadnoteckiego OChK, wprowadza się następujące zakazy:

1) zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką;

2) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

3) likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych;

4) wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu;

5) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych;

6) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalnej gospodarce wodnej lub rybackiej;

7) likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno-błotnych;

8) lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.

§ 6. Do postępowań, których przedmiotem jest uchwalenie lub zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej uchwały podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu lub studium oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia ich projektów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed wejściem w życie niniejszej uchwały, stosuje się przepisy uchwały Nr VI/106/11 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego Nr 99, poz. 793), w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie niniejszej uchwały.

§ 7. Nadzór nad Nadnoteckim Obszarem Chronionego Krajobrazu sprawuje Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

§ 8. Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

§ 9. Traci moc uchwała Nr VI/106/11 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego Nr 99, poz. 793), w części dotyczącej Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wraz z załącznikiem nr 12.

§ 10. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Załącznik Nr 1 do Uchwały Nr X/237/15
Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego
z dnia 24 sierpnia 2015 r.

1. Nazwa: Nadnotecki Obszar Chronionego Krajobrazu

2. Cel ochrony:

Ochrona roślin metodami biologicznymi, w przypadku stwierdzonego obniżenia poziomu wód gruntowych niekorzystnego dla racjonalnej gospodarki rolnej zaleca się melioracje nawadniające, prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej, m.in. poprzez dostosowanie liczebności populacji zwierząt łownych związanych z ekosystemami otwartymi do warunków środowiskowych, prowadzenie racjonalnej gospodarki leśnej, polegającej na zachowaniu różnorodności biologicznej siedlisk występujących na pograniczu Pojezierza Krajeńskiego i Doliny Środkowej Noteci.

3. Położenie i charakterystyka:

Obszar położony jest na granicy Pojezierza Krajeńskiego i Doliny Środkowej Noteci. W strefie kontaktu tych jednostek fizyczno-geograficznych wykształciły się wysokie walory krajobrazowe, potęgowane znacznymi deniwelacjami do 140 m n.p.m. Powierzchnia ogólna wynosi około 25 km. Na terenie jednostki znajduje się rezerwat przyrody Borek.

4. P owierzchnia:

Powierzchnia ogólna Nadnoteckiego OChK wynosi 2888 ha.

Tab. 1. Wykaz powierzchni administracyjnych gmin położonych w granicach Nadnoteckiego OChK.

5. Opis tekstowy przebiegu granicy:

Granice obszaru oparto wyraźnie o naturalne i antropogeniczne linie terenowe oraz granice administracyjne.

Granica bierze początek przy przecięciu drogi krajowej nr 10 z granicą województw kujawsko-pomorskiego i wielkopolskiego, a następnie południową stroną drogi nr 10 biegnie w kierunku wschodnim do wsi Mrozowo, dalej drogą z Mrozowa w kierunku Samostrzela okrążając od północy zalesioną część doliny rzeki Rokitki i łącząc się z drogą powiatową nr 1916 C Samostrzel-Sadki, którą biegnie południowym brzegiem na południe aż do granicy lasu, po czym skręca na wschód i biegnie drogą lokalną wzdłuż północnej granicy oddziału leśnego 12-18-2-08-35, 34, 33 (Nadleśnictwo Szubin) w kierunku zabudowań przysiółka Kulaski. Następnie biegnie na wschód północną granicą kompleksu leśnego (oddział leśny 12-18-2-08-32, 47 do 41, oraz od 60 do 58) aż do wsi Lubaszcz, gdzie wzdłuż wschodniej granicy oddziału leśnego nr 12-18-2-08-58 skręca na południe. Dalej biegnie na zachód południową granicą kompleksu leśnego (w granice obszaru są tu włączone także wcinające się w kompleks leśny od południa tereny niezalesione), aż do drogi powiatowej 1919C Śmielin-Anielin, a dalej jej zachodnim brzegiem do wsi Łodzia, gdzie dochodzi do linii kolejowej z Bydgoszczy do Piły, którą biegnie (jej północnym skrajem ) do jej przecięcia z drogą powiatową 1916C Samostrzel - Ludwikowo, następnie skręca na południe, biegnie wzdłuż zachodniego brzegu drogi powiatowej, a na wysokości Leśniczówki Borek skręca na południowy zachód. Dalej biegnie wzdłuż północnego brzegu kanału położonego przy krawędzi lasu, a począwszy od miejsca, gdzie kanał ten skręca na południe, biegnie w kierunku południowo-zachodnim wzdłuż oddziałów leśnych 12-18-2-08-73 do 77. Następnie biegnie północno-zachodnim brzegiem rowu będącym działką ewidencyjną nr 041004_2.0002.203 do wschodniej granicy oddziału leśnego nr 12-8-2-08-80A, a następnie wschodnim skrajem lasu do rzeki Łobżonki, której to zachodnim brzegiem biegnie do Noteci, którą osiąga na wysokości Stawów Ostrówek. Granica biegnie północnym brzegiem Noteci na zachód, aż do przecięcia z granicą województwa, biegnąc na północ do przecięcia z drogą krajową nr 10.

Załącznik Nr 2 do Uchwały Nr X/237/15
Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego
z dnia 24 sierpnia 2015 r.

Załącznik Nr 3 do Uchwały Nr X/237/15
Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego
z dnia 24 sierpnia 2015 r.
Zalacznik3.pdf

Uzasadnienie

1. Przedmiot regulacji:

Zakres regulacji dotyczy uchwały w sprawie Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.

2. Podstawa prawna:

- ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627, z późn. zm.):

Art. 23. 2. Wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony. Likwidacja lub zmiana granic obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, po zaopiniowaniu przez właściwe miejscowo rady gmin, z powodu bezpowrotnej utraty wyróżniającego się krajobrazu o zróżnicowanych ekosystemach i możliwości zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem.

3. Projekty uchwał sejmiku województwa, o których mowa w ust. 2, wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

3.Konsultacje wymagane przepisami prawa (łącznie z przepisami wewnętrznymi):

Projekt uchwały sejmiku województwa w sprawie wyznaczenia, zmiany granic lub likwidacji obszaru chronionego krajobrazu wymaga zaopiniowania przez właściwe miejscowo rady gmin oraz uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Zgodnie z powszechnie obowiązującą wykładnią prawa, procesowi uzgadniania i opiniowania podlegają także projekty uchwał wydawane w celu zmiany zakazów obowiązujących w granicach tych form ochrony przyrody. Taka interpretacja znajduje swoje uzasadnienie w treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 maja 2009 r. (sygn. akt Kp 2/09), gdzie wskazano zgodność obowiązujących przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, regulujących funkcjonowanie obszarów chronionego krajobrazu z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 23 ust. 2 i 3 ustawy o ochronie przyrody, projekt uchwały, stanowiący załącznik do uchwały Nr IX/202/15 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 22 czerwca 2015 r. w sprawie przyjęcia projektu uchwały w sprawie Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, został przedstawiony właściwym miejscowo radom gmin (tj. Radzie Gminy Sadki, Radzie Miejskiej w Nakle nad Notecią, Radzie Miejskiej w Kcyni) w celu zasięgnięcia opinii oraz Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Bydgoszczy w celu jej uzgodnienia.

Przedmiotowy projekt uchwały został przekazany do uzgodnienia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Bydgoszczy pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. (sygn. ŚG-III.7122.21.2015), który pismem z dnia 9 lipca 2015 r. (sygn. WST.622.13.2015.AD.DK) uzgodnił przedłożony projekt.

Pismem z dnia 23 czerwca 2015 r., znak ŚG-III.7122.21.2015 projekt przedmiotowej uchwały został przekazany do zaopiniowania właściwym miejscowo radom gmin, tj. Radzie Gminy Sadki, Radzie Miejskiej w Nakle nad Notecią, Radzie Miejskiej w Kcyni.

Żadna z właściwych miejscowo rad gmin nie podjęła w ustawowym czasie stosownej uchwały w sprawie zaopiniowania projektu uchwały Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego w sprawie Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zatem zgodnie z treścią art. 80a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596 z późn. zm.) rozstrzygnięcie uznaje się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez województwo.

4. Uzasadnienie merytoryczne:

Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego, zgodnie z ustawą z dnia 23 stycznia 2009 roku o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. z 2009 roku Nr 92 poz.753), z dniem 1 sierpnia 2009 roku przejął kompetencje w zakresie obszarów chronionego krajobrazu. Jak wynika z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 roku, poz. 627 z późn. zm.), obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych.

Nadnotecki Obszar Chronionego Krajobrazu powołano rozporządzeniem nr 9/91 Wojewody Bydgoskiego z 14.06.1991 r. w sprawie utworzenia 22 obszarów krajobrazu chronionego w województwie bydgoskim. Sejmik Województwa Kujawsko-Pomorskiego biorąc pod uwagę zmienione przepisy ustawy o ochronie przyrody, podjął uchwałę w sprawie Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, tj. uchwałę Nr VI/106/11 z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego Nr 99, poz. 793). Powyższa uchwała obowiązuje do dnia dzisiejszego.

Troszcząc się o zrównoważony rozwój całego województwa, w tym także na obszarach chronionego krajobrazu oraz mając też na względzie potrzeby zgłaszane przez podmioty gospodarcze, samorządy gminne i mieszkańców, m.in. w sprawach postulujących zniesienie zakazu lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej oraz zakazu eksploatacji złóż surowców geologicznych, dokonano weryfikacji zasadności utrzymywania dotychczasowego systemu zakazów na wydzielonych częściach tych form ochrony przyrody w województwie kujawsko-pomorskim. W tym celu zlecono sporządzenie bazy danych geoinformacyjnych dla 31 obszarów chronionego krajobrazu w województwie kujawsko-pomorskim, w formie opracowania zawierającego zweryfikowane, uaktualnione i skompletowane dane informacyjne oraz dane i wnioski wynikające z dokonania waloryzacji przyrodniczej na wyodrębnionych częściach niektórych obszarów chronionego krajobrazu.

Należy podkreślić, iż zarówno w parkach krajobrazowych oraz obszarach chronionego krajobrazu, powinny obowiązywać ograniczenia właściwe dla danego parku lub obszaru, czy też dla ich części, wybrane spośród zakazów, o których mowa w ustawie o ochronie przyrody, a wynikające z potrzeby właściwej ich ochrony. Przy wprowadzaniu przedmiotowych zakazów należy się kierować konstytucyjną zasadą proporcjonalności, zawartą w art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), stanowiącym, iż ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Zasada proporcjonalności nakazuje organom władzy publicznej użycie jedynie takich środków, które są niezbędne dla osiągnięcia konkretnego celu. Cel ten natomiast ma służyć społeczeństwu oraz powinien być osiągnięty zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Zrównoważony rozwój, zgodnie z art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r., Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm.), to taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń. Powyższa zasada stosowana w odniesieniu do stanowienia zakazów, jakie mają obowiązywać w obszarach chronionego krajobrazu wymaga, aby ograniczenia miały swoje merytoryczne umocowanie i wynikały z rzeczywistej potrzeby ochrony danego obszaru lub jego części.

Kierując się ww. konstytucyjną zasadą proporcjonalności oraz zasadą zrównoważonego rozwoju, w niniejszej uchwale nie zastosowano zapisu dotyczącego obowiązywania bezwzględnego zakazu jakim jest: zakaz wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu. Uznano, iż kwestie związane z właściwą ochroną przyrody i wyróżniających się krajobrazów, w procesie wydawania koncesji na eksploatację złóż kopalin skutecznie reguluje inny ustawowy zakaz zawarty w tejże uchwale, tj. zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, którego interpretacja musi odbywać się zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.) oraz z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r., w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Zwraca się jednak uwagę, iż ustawodawca wprowadzając ten zakaz do katalogu zakazów w art. 24 ust.1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 roku, poz. 627 z późn. zm.), jednocześnie dodał bardzo istotny i odnoszący się bezpośrednio do sposobu jego stosowania ust. 3 w brzmieniu: Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco negatywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu. Uznaje się, iż wprowadzone zmiany pozwolą właściwie dopasować system obowiązujących zakazów w stosunku do lokalnych potrzeb ochrony przyrody i krajobrazu, a także do uwarunkowań oraz działalności człowieka na terenie Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.

Zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 września 2012 r. w sprawie centralnego rejestru form ochrony przyrody (Dz. U. poz. 1080), dane określające obszar chronionego krajobrazu, winny być sporządzone zgodnie z wytycznymi przyjętymi w rozporządzeniu, tj. określeniem jego powierzchni i opisem jego wartości przyrodniczej oraz modelem pojęciowym danych przestrzennych, określającym strukturę oraz dokładność bazy geometrycznej tej formy ochrony przyrody. Zatem wykonanie opracowania wiązało się z koniecznością uszczegółowienia (doprecyzowania) przebiegu granic Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zgodnie z uchwałą Nr VI/106/11 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 marca 2011r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu powierzchnia Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wynosi 2500 ha, a po weryfikacji przebiegu granic - powierzchnia będzie wynosiła 2888 ha. Różnica 388 ha między powierzchnią zapisaną w obowiązującej uchwale sejmiku, a powierzchnią obliczoną po doprecyzowaniu przebiegu granicy Obszaru wynika ze stopnia szczegółowości wyznaczenia granicy oraz ze zwiększenia dokładności wykonywanych pomiarów poprzez określenie współrzędnych punktów załamania jego granicy. Konieczność opracowania przedmiotowego wykazu współrzędnych punktów załamania granic według określonej metodyki wynika z treści rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 września 2012 r.

Natomiast dane dotyczące powierzchni wyrażone są w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, zgodnie z treścią rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 05 lutego 2014 roku w sprawie określenia wzorów formularzy sprawozdawczych, objaśnień co do sposobu ich wypełniania oraz wzorów kwestionariuszy i ankiet statystycznych stosowanych w badaniach statystycznych ustalonych w programie badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2014 (Dz. U. poz. 415 z późn. zm.).

W niniejszej uchwale dokonano także uaktualnienia opisu tekstowego przebiegu granic Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, zwiększając stopień jego szczegółowości w porównaniu do opisu zawartego w uchwale Nr VI/106/11 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 marca 2011r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu.

Mając na uwadze powyższe wskazane jest podjęcie osobnej uchwały w sprawie Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Rozwiązanie to umożliwi indywidualne kształtowanie polityki ekologicznej i racjonalne zarządzanie zasobami przyrodniczymi, w kontekście m.in. ustaleń dotyczących czynnej ochrony ekosystemów, katalogu obowiązujących zakazów oraz odstępstw od tych zakazów, obowiązujących na terenie obszaru chronionego krajobrazu.

5.Ocena skutków regulacji:

Podjęcie uchwały w sprawie Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu pozwoli dostosować system obowiązujących zakazów do lokalnych potrzeb i uwarunkowań na jego obszarze, zapewniając jednocześnie utrzymanie właściwego stanu środowiska przyrodniczego, kulturowego oraz właściwej ochrony krajobrazu, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Ponadto uchwała ta pozwoli spełnić istotne wymogi formalne określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 września 2012 r. w sprawie centralnego rejestru form ochrony przyrody (Dz. U. poz. 1080).

Z dniem wejścia w życie niniejszej uchwały, traci moc uchwała Nr VI/106/11 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego Nr 99, poz. 793), w części dotyczącej Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wraz z załącznikiem nr 12.

[1]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r., poz. 628 i 842, z 2014 r., poz. 805, 850, 926, 1002, 1101 oraz 1863, z 2015 r., poz. 222, 744, 1045.