Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Białymstoku w składzie: Przewodniczący:Stanisław Srocki Członkowie: Paweł Gałko Katarzyna Gawrońska Agnieszka Gerasimiuk Anna Ostrowska Aleksander Piszczatowski Dariusz Renczyński Joanna Salachna Marcin Tyniewicki Maria Wasilewska Na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 1113 ze zm.) oraz art. 91 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U.
z 2015 r. poz. 1515, ze zm.) po rozpatrzeniu w postępowaniu nadzorczym Uchwały Rady Gminy Janów Nr X/54/15
z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie określenia wzorów formularzy informacji
i deklaracji podatkowych

postanawia :

1) uznać, iż powyższa Uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem prawa
w związku z zapisami zawartymi w:

- Załączniku Nr 1, część J, w zakresie oświadczenia z pouczeniem o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 Kodeksu karnego za podanie danych niezgodnych z prawdą, co jest działaniem bez podstawy prawnej i stanowi naruszenie art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) oraz art. 233 ustawy z dnia
6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), w związku z tym postanawia stwierdzić nieważność części Załącznika Nr 1, część J,
do Uchwały Nr X/54/15 w zakresie wyżej wskazanego oświadczenia;

- Załączniku Nr 1, część D.1, pkt 4, w zakresie obowiązku wykazywania powierzchni gruntów niezabudowanych, objętych obszarem rewitalizacji w hektarach, co prowadzi
do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach
i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. poz. 849, ze zm.), w zw. z art.37 pkt 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. poz. 1777) oraz § 1 pkt 1 lit. d) Uchwały Nr X/49/15 Rady Gminy Janów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości na 2016 rok, w związku z tym postanawia stwierdzić nieważność części Załącznika Nr 1, część D.1, pkt 4 do Uchwały Nr X/54/15 w zakresie zapisu: "ha";

2) uznać, iż powyższa Uchwała została podjęta z nieistotnym naruszeniem prawa
w związku z:

- brakiem w Załączniku Nr 3 do Uchwały rubryk dla gruntów rolnych zabudowanych oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych, które nie posiadają klasy gleboznawczej, co prowadzi do naruszenia art. 6a ust. 11 w zw. z art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 1381, ze zm.)
i art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1045), w związku z tym postanawia wezwać do usunięcia wskazanego naruszenia prawa.

Uzasadnienie

W dniu 23 listopada 2015 r. do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Białymstoku wpłynęła Uchwała Rady Gminy Janów Nr X/54/15 z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie określenia wzorów formularzy informacji i deklaracji podatkowych. Działając na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1992 r.
o regionalnych izbach obrachunkowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 1113 ze zm.), tut. Izba wszczęła postępowanie nadzorcze dotyczące wskazanej Uchwały, zawiadamiając Radę, pismem z dnia 2 grudnia 2015 r., o terminie posiedzenia Kolegium RIO
w Białymstoku wyznaczonym na dzień 14 grudnia 2015 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Białymstoku na posiedzeniu w dniu
14 grudnia 2015 r. stwierdziło, co następuje. Badana Uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem prawa. W Załączniku Nr 1 do UchwałyNr X/54/15, część D.1, powierzchnię gruntów niezabudowanych, objętych obszarem rewitalizacji, o którym mowa w ustawie z dnia
9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. poz. 1777), i położonych na terenach,
dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową, usługową albo zabudowę o przeznaczeniu mieszanym obejmującym wyłącznie te rodzaje zabudowy, jeżeli od dnia wejścia w życie tego planu
w odniesieniu do tych gruntów upłynął okres 4 lat, a w tym czasie nie zakończono budowy zgodnie z przepisami prawa budowlanego, należy wykazać w hektarach. Prowadzi to do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach
i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. poz. 849, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. na mocy art.37 pkt 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. poz. 1777) oraz § 1 pkt 1 lit. d) Uchwały Nr X/49/15 Rady Gminy Janów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie określenia stawek podatku
od nieruchomości na 2016 rok, zgodnie z którymi powierzchnię tych gruntów należy wykazywać w m2.W Załączniku Nr 1, część J, zawarto oświadczenie z pouczeniem o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 Kodeksu karnego za podanie danych niezgodnych z prawdą. Działanie powyższe nie znajduje uzasadnienia prawnego i pozostaje w sprzeczności z postanowieniami art. 233 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.). Zgodnie z art. 233 § 1 Kodeksu karnego odpowiedzialność karną ponosi ten, kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę. Warunkiem odpowiedzialności jest ponadto, aby przyjmujący zeznanie, działając w zakresie swoich uprawnień, uprzedził zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie lub odebrał od niego przyrzeczenie. Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio do osoby, która składa fałszywe oświadczenie, jeżeli przepis ustawy przewiduje możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej (art. 233 § 2 i § 6 kk). Ze wskazanych przepisów wyraźnie wynika, iż odpowiedzialności karnej może podlegać - po wypełnieniu przesłanek z art. 233 kk - wyłącznie osoba składająca zeznanie mające służyć za dowód
w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, jak też osoba składająca oświadczenie, o ile przepis ustawy przewiduje możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej. Tymczasem żadna z wymienionych przesłanek nie zachodzi w przypadku złożenia informacji czy deklaracji. Ponadto upoważnienie do uprzedzenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia musi wynikać z ustawy, co wielokrotnie podkreślane było także
w orzecznictwie (np. wyrok SN z dnia 18 maja 2009 r., IV KK 459/08; wyrok WSA
w Kielcach z dnia 25 października 2012 r., I SA/Ke 506/12), zaś wprowadzenie oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej w akcie prawa miejscowego narusza tę zasadę. Ponadto Kolegium wskazuje na nieistotne naruszenie prawa w następującym zakresie. W Załączniku Nr 3 do Uchwały, część D, nie wprowadzono rubryk dla gruntów rolnych zabudowanych oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych, które nie posiadają klasy gleboznawczej, co stanowi naruszenie art. 6a ust. 11 w zw. z art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 1381, ze zm.), zmienianym na mocy art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r.
o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1045). Podkreślić należy, że art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym,
w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r., wprost określa zasady przeliczania na hektary przeliczeniowe powierzchni gruntów rolnych zabudowanych, gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych oraz gruntów pod rowami, niezależnie od tego, czy posiadają one klasę gleboznawczą. Bezzasadne jest zatem utożsamianie tego rodzaju gruntów z użytkami, dla których nie można ustalić przelicznika, o których mowa w zmienianym art. 4 ust. 9 ustawy, jak również wykazywanie tych gruntów w podziale na klasy użytków rolnych. Kolegium zwraca również uwagę, iż w Załączniku Nr 2 do Uchwały, część E.1, wprowadzono zapis, zgodnie z którym podstawę opodatkowania należy wykazywać
z dokładnością do 1 m2. Zapisy powyższe nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Ani przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), ani też ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.
o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.) nie przewidują bowiem szczególnych regulacji dotyczących sposobu wykazywania podstawy opodatkowania wyrażonej w metrach bądź hektarach. Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r.
o podatku leśnym wprost określają, co stanowi podstawę opodatkowania tymi podatkami. Wskazać również należy, iż zapis zawarty w Załączniku Nr 2 do Uchwały, część E.3, "podstawa opodatkowania w zł z dokładnością do 1 zł" nie jest tożsamy z wymogiem zaokrąglania podstawy opodatkowania wyrażonej w złotych do pełnego złotego, wynikającym z art. 63 Ordynacji. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec, jak w sentencji. POUCZENIE Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, którą można wnieść (za pośrednictwem RIO
w Białymstoku, ul. Branickiego 13) w terminie 30 dni od dnia otrzymania rozstrzygnięcia.