Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r.poz.1515 i 1890) w związku z art. 11a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r. poz. 856 z 2014r. poz. 1794) uchwala się, co następuje:

§ 1. Przyjmuje się Program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wysokie Mazowieckie na 2016 rok stanowiący załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy.

§ 3. Traci moc uchwała Rady Gminy Wysokie Mazowieckie Nr 34/VI/15 z dnia 8 kwietnia 2015r. w sprawie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wysokie Mazowieckie w 2015 roku.

§ 4. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego.

Załącznik do Uchwały Nr 129/XVIII/16
Rady Gminy Wysokie Mazowieckie
z dnia 27 lipca 2016 r.

Programy opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wysokie Mazowieckie

1. Założenia ogólne

Program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Wysokie Mazowieckie zmierza do realizacji celów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r. poz. 856 z 2014r. poz. 1794) w oparciu o trzy zasady: humanitaryzmu, efektywności i ekonomii.

2. Podstawowe metody walki z bezdomnością zwierząt

2.1. Schroniska dla zwierząt

Najczęściej stosowaną metodą jest umieszczenie zwierzęcia w schronisku dla zwierząt. Schroniska powinny mieć charakter przejściowy, swoistego domu tymczasowego na drodze do znalezienia zwierzęciu stałego opiekuna.

Odławianie bezdomnych zwierząt należy do zadań własnych gminy. Gmina zamierza zawrzeć umowę na odławianie bezdomnych zwierząt i zapewnienie im miejsca w schronisku. W celu eliminowania sytuacji patologicznych, gmina będzie kontrolować działalność przedsiębiorcy z którym została zawarta umowa. Usługobiorca winien realizować powierzone mu zadania zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zwierząt.

2.2 Opieka nad wolno żyjącymi kotami.

Wolno żyjące koty podlegają opiece gminy. Gmina zapewnia wolno żyjącym kotom pokarm. Osoba stale i regularnie dokarmiająca wolno żyjące koty, zwana dalej "opiekunem kotów" może zarejestrować się z Urzędzie Gminy. Zarejestrowany opiekun kotów ma prawo do zwrotu kosztów ich dokarmiania.

2.3. Programy sterylizacji i kastracji zwierząt

Zwierzęta trafiające do schronisk poddawane są obligatoryjnej sterylizacji lub kastracji. Sterylizacja i kastracja zwierząt jest zabiegiem względnie kosztownym i budzącym wiele kontrowersji, wynikających z nieświadomości.

Argumenty przeciwników wynikają z niewiedzy na temat samej procedury medycznej. Sterylizacja i kastracja są postrzegane często jako okaleczenie zwierzęcia, podczas gdy tak naprawdę powoduje ona polepszenie ogólnej kondycji zwierzęcia - wydłużenie średniej długości jego życia, zapobieganie wystąpieniu zmian nowotworowych i ciąż urojonych.

Rada Gminy zastrzega sobie możliwość określenia zasad udzielenia dotacji celowej z budżetu Gminy Wysokie Mazowieckie dla zabiegów sterylizacji i kastracji psów (posiadających właścicieli)
z terenu Gminy Wysokie Mazowieckie w odrębnej uchwale.

2.4. Zaopiekowanie się zwierzęciem w sposób trwały przez osoby fizyczne.

Zaopiekowanie się zwierzęciem w sposób trwały przez osoby fizyczne pozwala uniknąć kosztów, wiążących się z utrzymaniem zwierzęcia w schronisku. Gmina zamierza w aktywny sposób włączyć się w promowanie zaopiekowania się zwierzęciem w sposób trwały, nawet gdy należy to głównie do zadań schroniska.

Zaopiekowanie się zwierzęciem w sposób trwały odbywa się poprzez złożenie pisemnego oświadczenia osoby zainteresowanej. Osoby informowane są o podstawowych obowiązkach, które musi spełniać osoba, ubiegająca się o przyjęcie zwierzęcia pod swoją opiekę oraz o konsekwencjach nieprzestrzegania warunków, w tym: zaniedbywania opieki weterynaryjnej, trzymania zwierzęcia w niewłaściwych warunkach bytowych czy znęcania się nad nim, głodzenia, pozbawienia dostępu do wody pitnej, itd.

W celu zwiększenia liczby przygarnięć, możliwa jest współpraca z organizacjami pozarządowymi oraz zorganizowany wolontariat. Jednym ze środków, które nadają się do wykorzystania w tym celu, jest Internet - umożliwia on doskonały dostęp do informacji. Należycie wykorzystany, stanie się doskonałym narzędziem, wspomagającym tę akcję. Relatywnie mały odsetek brania pod opiekę w niektórych schroniskach bierze się zdecydowanie z nienależycie prowadzonej akcji informacyjnej i braku komunikacji. Konieczne jest stałe informowanie o takiej możliwości, aby osiągnąć zadowalający odsetek przysposobień.

Podkreślić należy, że osoby chętne do zaopiekowania się, muszą mieć możliwość wcześniejszego kontaktu z wybranym zwierzęciem, aby zminimalizować możliwość rozczarowania faktem, że zwierzę nie spełnia pewnych (często dość wygórowanych) oczekiwań.

W celu zachęcenia osób do podjęcia opieki nad zwierzęciem bezdomnym w sposób trwały Gmina z własnych środków zapewni dla zwierząt jej podlegającym wstępną, konieczną opiekę weterynaryjną np.: odrobaczenie, szczepienia, sterylizację, kastrację i inne.

2.5. Usypianie tzw. ślepych miotów

Usypianie ślepych miotów (zwierząt do kilku dni po urodzeniu), dopuszczalne przez ustawę, rodzi wiele wątpliwości natury moralnej. Uśpienie nowonarodzonych zwierząt jest jednak bardziej humanitarne niż skazywanie ich na życie w schronisku dla zwierząt. Dodatkowym argumentem jest kwestia ekonomiczna - odchowanie takiej ilości zwierząt, zapewnienie im pokarmu, schronienia i należytej opieki weterynaryjnej stanowi znaczny wydatek.

Biorąc pod uwagę wszystkie za i przeciw oraz ustawową dopuszczalność wskazanej procedury, należy wskazać, że mimo braku prawnych przeciwwskazań, należałoby stosować ją tylko, gdy łącznie spełnionych jest kilka przesłanek:

- na przeprowadzenie aborcji sterylizacyjnej jest za późno;

- zwierzęta mają nie więcej niż 10 dni (krócej, jeśli zdążyły otworzyć już oczy);

- nie ma możliwości zapewnienia im stałej opieki w schronisku;

- prawdopodobieństwo znalezienia dla nich właściwego domu jest niewielkie bądź żadne.

Gmina pokrywa koszty uśpienia ślepych miotów psów bezpańskich.

2.6. Wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich.

Gmina posiada umowę z gospodarstwem na świadczenie usługi polegającej na zapewnieniu miejsca dla zwierząt gospodarskich. Gospodarstwo zlokalizowane jest na terenie Gminy Wysokie Mazowieckie i spełnia wymogi niezbędne do przetrzymywania zwierząt.

2.7. Zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej bezdomnym zwierzętom

Ustawa nakłada na gminę obowiązek zaopiekowania się w należyty sposób zwierzęciem, które zostało np. potrącone przez samochód, przez całą dobę. Rozwiązanie tej kwestii leży w umowach z odpowiednimi klinikami weterynaryjnymi, lub chociaż dyżurującymi lekarzami weterynarii. Gmina posiada zawartą umowę na świadczenie tych usług.

3. Konieczność kompleksowego podejścia do problemu bezdomności zwierząt

Przyjęte metody walki z bezdomnością zwierząt nie powinny się ograniczać do wyboru jednej, choćby najlepszej, z racji tego, że trudno jest wskazać taką, która będzie w absolutnie każdej sytuacji właściwa. Trudno jest wszak znaleźć od razu osobę chętną do opieki nad odłowionym zwierzęciem - wówczas zwierzę na pewien czas na pewno trafi do schroniska. Jak wskazano wyżej, schronisko bez akcji adopcyjnych, pomijając kwestię samopoczucia i stanu psychicznego zwierząt w nim umieszczonych, szybko ulegnie przepełnieniu. Dlatego też powinno się efektywnie wykorzystywać wszelkie metody działania w tym zakresie, w miarę możności - w sposób kompleksowy i wzajemnie się uzupełniający.

4. Finansowanie programu

W budżecie gminy zabezpiecza się kwotę w wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) na realizację zadań przewidzianych do realizacji w ramach programu. Środki wydatkowane będą na podstawie umów zawartych z podmiotami na świadczenie usług wynikających z realizacji programu.

5. Podsumowanie

Przedstawione wyżej metody walki z bezdomnością zwierząt spełniają pewne powszechnie przyjęte standardy, zapewniające zwierzętom należyty poziom opieki i humanitarne traktowanie. Katalog sposobów przeciwdziałaniu zjawisku bezdomności nie wyczerpuje się na tych propozycjach. W tej kwestii istotna jest też kreatywność i innowacyjność podmiotów zainteresowanych problemem min. mieszkańców, służb weterynaryjnych, czy też kół łowieckich.