Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15) ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późń. zm.), art. 59 ust. 1-3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 poz. 885 z późń. zm.)

Rada Gminy Liniewo na wniosek Wójta Gminy Liniewo uchwala, co następuje:

§ 1. 1. Określa się szczegółowe zasady, sposób i tryb udzielania ulg w spłacie należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie Liniewo lub jej jednostkom podległym, warunki dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, w których ulga stanowić będzie pomoc publiczną oraz wskazania organów uprawnionych do udzielania tych ulg.

2. Ilekroć w uchwale jest mowa o:

1) należności pieniężnej - należy przez to rozumieć wymagalną należność główną wraz z odsetkami oraz kosztami dochodzenia tej należności,

2) wierzycielu - należy przez to rozumieć Gminę Liniewo oraz jej jednostki podległe,

3) dłużniku - należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną, jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,

4) uldze - należy przez to rozumieć umarzanie, odraczanie lub rozkładanie na raty spłaty należności pieniężnej,

5) trudnej sytuacji materialnej - należy przez to rozumieć w szczególności udokumentowany przez dłużnika stan z którego wynika, że średnioroczny łączny dochód na jednego członka rodziny na dzień złożenia kompletnego wniosku nie przekracza 200% zweryfikowanego kryterium dochodowego określonego w przepisach ustawy z 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej.

§ 2. 1. Z urzędu należności pieniężne mogą być umarzane w całości w przypadku, gdy:

1) osoba fizyczna - zmarła, nie pozostawiając żadnego majątku albo pozostawiła majątek niepodlegający egzekucji na podstawie odrębnych przepisów, albo pozostawiła przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 6.000 zł;

2) osoba prawna - została wykreślona z właściwego rejestru osób prawnych przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;

3) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;

4) jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej uległa likwidacji;

5) zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

2. W przypadku gdy oprócz dłużnika głównego są zobowiązane inne osoby, należności, o których mowa w ust. 1, mogą zostać umorzone tylko wtedy, gdy warunki umarzania są spełnione wobec wszystkich zobowiązanych.

§ 3. Na wniosek dłużnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem dłużnika lub interesem publicznym, w szczególności istotnymi względami społecznymi lub gospodarczymi, możliwościami płatniczymi dłużnika oraz uzasadnionym interesem Gminy:

1) należności mogą być umarzane w całości lub części,

2) mogą zostać odroczone terminy spłaty całości lub części należności na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy,

3) płatność całości lub części należności może zostać rozłożona na raty na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.

§ 4. 1. W stosunku do dłużnika będącego przedsiębiorcą, w tym prowadzącego działalność w zakresie rolnictwa, organ może:

1) z urzędu, udzielać ulg, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 5)

2) 2) na wniosek dłużnika, udzielać ulg, o których mowa w § 3.

2. Udzielenie ulg, o których mowa w ust. 1 jest dopuszczalne, jeżeli ulgi te:

a) nie stanowią pomocy publicznej,

b) stanowią pomoc de minimis zgodnie z rozporządzeniem Komisji UE nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, z wyłączeniem obszarów określonych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia,

c) stanowią pomoc de minimis w sektorze rolnym zgodnie z rozporządzeniem Komisji UE nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym, z wyłączeniem obszarów określonych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia.

3. Pomoc, o której mowa w ust. 2 lit. b), udzielona jednemu przedsiębiorcy łącznie z pomocą udzieloną z innych źródeł, w okresie trzech lat podatkowych, nie może przekroczyć kwoty 200.000 euro brutto, a dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność zarobkową w zakresie transportu drogowego towarów 100.000 euro brutto. Wartość pomocy, o której mowa w ust. 2 lit b) podlega kumulacji z wartością każdej innej pomocy de minimis uzyskanej w różnych formach i z różnych źródeł w okresie trzech kolejnych lat podatkowych oraz z wartością każdej pomocy innej niż pomoc de minimis, otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych lub tego samego środka finansowania ryzyka.

4. Pomoc de minimis, o której mowa w ust. 2 lit c), udzielona jednemu prowadzącemu działalność w sektorze rolnym, łącznie z pomocą udzieloną z innych źródeł, w okresie trzech lat podatkowych, nie może przekroczyć kwoty 15.000 euro brutto. Wartość pomocy, o której mowa w ust. 2 lit c) podlega kumulacji z wartością każdej innej pomocy de minimis uzyskanej w różnych formach i z różnych źródeł w okresie trzech kolejnych lat podatkowych.

5. Dłużnik ubiegający się o pomoc de minimis zobowiązany jest do przedłożenia wszystkich zaświadczeń, oświadczeń i informacji, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. z 2007, Nr 59, poz. 404), w tym rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 roku w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz.U. z 2010 roku, Nr 53 poz. 311) oraz wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie i w rybołówstwie jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc oraz w ciągu dwóch poprzedzających go lat bądź oświadczeń o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie.

6. Dłużnik ubiegający się o pomoc de minimis w sektorze rolnym, zobowiązany jest do przedłożenia wszystkich zaświadczeń, oświadczeń i informacji, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. z 2007, Nr 59, poz. 404), w tym rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2010 roku w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmioty ubiegające się o pomoc de minimis w rolnictwie i rybołówstwie Dz.U. z 2010, Nr 121 poz. 810) oraz wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc oraz w ciągu dwóch poprzedzających go lat bądź oświadczeń o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie.

7. Ulgi stanowiące pomoc de minimis mogą być udzielane na podstawie niniejszej uchwały do 31 grudnia 2020 roku.

§ 5. 1. Udzielenie ulgi jest poprzedzone postępowaniem wyjaśniających, które musi wykazać istnienie przesłanek warunkujących przyznanie wnioskowanej ulgi. Ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających zastosowanie ulg spoczywa na dłużniku.

2. Dłużnik, wnioskujący o udzielenie ulgi zobowiązany jest przedłożyć w szczególności dokumenty, które potwierdzają:

1) jego stan prawny tj. aktualne odpisy ze stosownych rejestrów np. ksiąg wieczystych, ewidencji gruntów i budynków, inne,

2) sytuację majątkową i rodzinną,

3) źródła i wysokość osiąganego dochodu,

4) informację o dochodach osób, które z dłużnikiem prowadzą wspólne gospodarstwo, posiadany majątek, zeznanie podatkowe za poprzedni rok podatkowy, z potwierdzeniem, że zostało złożone do urzędu skarbowego,

5) sprawozdanie finansowe za okres 3 ostatnich lat podatkowych lub roczne zeznane o wysokości osiągniętego dochodu lub przychodu za okres 3 ostatnich lat podatkowych,

6) inne dokumenty potwierdzające istnienie przesłanek oraz warunków do udzielenia ulgi.

3. W toku rozpatrywania wniosku organ może żądać od dłużnika dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów niezbędnych do ustalenia, czy zachodzą przesłanki do udzielenia ulgi.

4. Do udzielania ulg uprawniony jest:

1) Wójt Gminy - w przypadku, gdy kwota należności przypadająca Gminie nie przekroczy 5.000 złotych,

2) Rada Gminy - w przypadku, gdy kwota należności przypadająca Gminie przekroczy 5.000 złotych.

5. Organ uprawniony cofa udzieloną ulgę, jeżeli dowody na podstawie których udzielono ulgi, okazały się fałszywe lub gdy dłużnik wprowadził w błąd organ odnośnie do okoliczności uzasadniających udzielenie ulgi. W takiej sytuacji należność staje się natychmiast wymagalna bez uwzględnienia okresu odroczenia, rozłażenia na raty, umorzenia.

6. Udzielenie ulgi oraz jej cofnięcie następuje w formie pisemnej odpowiednio w drodze zarządzenia lub uchwały.

§ 6. Wykonanie Uchwały powierza się Wójtowi Gminy Liniewo.

§ 7. Traci moc Uchwała Nr V/35/2015 Rady Gminy Liniewo z dnia 25 marca 2015 roku w sprawie określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny, przypadających Gminie Liniewo i jednostkom podległym oraz warunków dopuszczalności pomocy publicznej w przypadkach, w których ulga stanowić będzie pomoc publiczną oraz wskazania organów lub osób uprawnionych do udzielania tych ulg.

§ 8. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Pomorskiego.