Na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.)

stwierdzam nieważność

uchwały Nr VI/25/2015 Rady Gminy Wysokie z dnia 8 maja 2015 r. w sprawie określenia trybu i szczegółowych kryteriów oceny wniosków o realizację zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej, w części obejmującej § 3 ust. 4, § 7, § 8 ust. 2 uchwały oraz załącznik Nr 1 i Nr 3 do uchwały.

Uchwała Nr VI/25/2015 Rady Gminy Wysokie została doręczona organowi nadzoru w dniu 19 maja 2015 r.

Przedmiotowa uchwała podjęta została na podstawie art. 19c ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, z późn. zm.).

Zgodnie z powołanym przepisem, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa tryb i szczegółowe kryteria oceny wniosków o realizację zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej. Szczegółowe kryteria oceny powinny uwzględniać przede wszystkim wkład pracy społecznej w realizację inicjatywy lokalnej.

W załączniku Nr 1 do uchwały Rada Gminy określiła wzór wniosku o realizację zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej.

W § 3 ust. 4 przedmiotowej uchwały postanowiono, iżformularz wniosku o którym mowa w par. 3 jest określony w załączniku Nr 1 do niniejszej uchwały.

Stosownie do § 7 uchwały,do wniosku należy dołączyć: 1) w przypadku organizacji pozarządowych i podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy: a) kopię aktualnego odpisu z rejestru lub ewidencji; b) oświadczenie mieszkańców, w imieniu których dany podmiot występuje, potwierdzające ich zaangażowanie w realizację wnioskowanego zadania; 2) w przypadku osób fizycznych i nieformalnych grup mieszkańców - pisemne oświadczenie osób wchodzących w ich skład, będące potwierdzeniem ich zaangażowania w realizację zadania oraz wskazanie osoby lub osób reprezentujących wnioskodawców(ust. 1)Wzór oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt. stanowi załącznik Nr 3 do uchwały(ust. 2).

W ocenie organu nadzoru wprowadzenie powyższych regulacji nastąpiło bez podstawy prawnej, z przekroczeniem ustawowego upoważnienia wynikającego z art. 19c ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Przepis art. 19b ust. 1 ustawy stanowi, że w ramach inicjatywy lokalnej mieszkańcy jednostki samorządu terytorialnego bezpośrednio, bądź za pośrednictwem organizacji pozarządowych lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy mogą złożyć wniosek o realizację zadania publicznego do jednostki samorządu terytorialnego, na której terenie mają miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, stanowi wniosek w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 19b ust. 2).

Mając na uwadze zakres delegacji art. 19c ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie należy podkreślić, iż rada gminy nie jest uprawniona do stanowienia o treści wniosku, ani wymaganych załącznikach do wniosku.

Nie sposób bowiem uznać, aby w ramach kompetencji do określenia trybu, w jakim następuje ocena wniosku, możliwe było uzupełnienie przepisów ustawowych o wymagania, dotyczące treści samego wniosku, w szczególności w sytuacji, gdy ustawodawca wyraźnie odsyła w tym zakresie do regulacji ustawy- Kodeks postępowania administracyjnego.

Ustawodawca w przepisie art. 19b ust. 2 ustawy przesądził bowiem, że wniosek o realizację zadania publicznego jest wnioskiem w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że do wniosku będą miały zastosowanie przepisy art. 241 i następne K.p.a.

Przepisy regulujące procedurę administracyjną nie zawierają natomiast żadnych szczególnych wymagań dotyczących składników wniosku. Wniosek należy więc traktować niezwykle szeroko. Oznacza to, że rada gminy nie ma prawa doprecyzowywać elementów wniosku. Zakres upoważnienia zawartego w art. 19c ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie dotyczy jedynie trybu i szczegółowych kryteriów oceny wniosku. Stąd też nie można z niego wywodzić możliwości określania wzoru wniosku i jego części składowych.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt. III SA/Wr 570/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż skoro według art. 19b ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie wniosek, o którym mowa w ust. 1, stanowi wniosek w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, to do tego wniosku stosuje się przepisy K.p.a. Nie ma zatem podstaw do podejmowania szczegółowej regulacji w tym zakresie przez radę gminy. Taka regulacja wydana bez podstawy prawnej narusza w sposób istotny prawo. Rada gminy nie posiada kompetencji do ustalenia w uchwale podejmowanej na podstawie art. 19c ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie elementów składowych wniosku o realizację zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej i jego załączników.

W § 8 uchwały Rada Gminy postanowiła, iżw przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, Wójt Gminy Wysokie zawiera z wnioskodawcami umowę o realizacji zadania(ust. 2).

W ocenie organu nadzoru przepis § 8 ust. 2 uchwały wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 19c ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Na podstawie tego upoważnienia organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa tryb i szczegółowe kryteria oceny wniosków o realizacji zadania publicznego w ramach inicjatywy lokalnej. Nie posiada natomiast kompetencji do wprowadzenia przepisów odnoszących się do zawierania umów o realizację zadania.

W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowo-administracyjnego uchwały organów samorządu terytorialnego muszą być podejmowane wyłącznie na podstawie i w granicach prawa. Uchwała rady gminy, jako akt prawa miejscowego, może normować jedynie te sprawy, które zostały jej przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym. Akt prawa miejscowego nie może wykraczać poza zakres spraw określonych w upoważnieniu, nawet wtedy, gdyby służyło to wykonaniu ustawy i było uzasadnione względami słuszności, celowości gospodarczej czy społecznej. Przepis udzielający kompetencji prawodawczej podlega wykładni dosłownej, a zatem nie może być interpretowany w żadnym razie rozszerzająco. Każde wykroczenie poza zakres udzielonego upoważnienia, stanowi naruszenie normy upoważniającej i zarazem konstytucyjnych warunków legalności aktu wykonawczego.

Rada Gminy musi treść swoich regulacji dostosować ściśle do zakresu przyznanego jej upoważnienia i przysługujących kompetencji, wynikających z ich zadań, a w razie wątpliwości co do zakresu tego upoważnienia wyjaśnić te wątpliwości przez zastosowanie wykładni zawężającej (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1992r., SA/Wr 310/92 "Wspólnota" 1993, Nr 2, s. 21; wyrok NSA z dnia 16 grudnia 1996 r., SA/Kr 1377/96 "Wokanda" 1997, Nr 7, s. 39).

W tym stanie rzeczy, stwierdzenie nieważności uchwały Nr VI/25/2015 we wskazanym zakresie jest uzasadnione.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, złożona za moim pośrednictwem w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.

Otrzymuje:

1) Wójt Gminy Wysokie

2) Przewodniczący Rady Gminy Wysokie