Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie

na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 07 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1113 ze zm.) oraz art. 91 ust.1 i 3 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.)

uchwala, co następuje

stwierdza się nieważność § 1 ust. 2 i ust. 3 uchwały Nr BRM.0007.52.2015 Rady Miejskiej w Ornecie z dnia 26 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia dziennych stawek opłaty targowej.

Uzasadnienie

Rada Miejska w Ornecie na sesji w dniu 26 sierpnia 2015 r. podjęła uchwałę Nr BRM.0007.52.2015 w sprawie określenia dziennych stawek opłaty targowej.W dniu 03 września 2015 r. przedmiotowa uchwała wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie, celem zbadania jej postanowień pod względem zgodności z prawem.Pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. zawiadomiono Gminę Orneta, iż uchwała ta będzie rozpatrywana na posiedzeniu Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie w dniu 21 września 2015 r. Zgodnie z art. 18 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, w posiedzeniu kolegium ma prawo uczestniczyć przedstawiciel podmiotu, którego sprawa jest rozpatrywana. Przedstawiciel Gminy Orneta nie uczestniczył w posiedzeniu Kolegium Izby.Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, orzekanie o nieważności uchwał i zarządzeń, w sprawach wymienionych w art. 11 ust. 1 w/w ustawy, zastrzeżono dla kolegium regionalnej izby obrachunkowej. Przepis art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych stanowi, że właściwość rzeczowa regionalnych izb obrachunkowych obejmuje uchwały i zarządzenia podejmowane przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach podatków i opłat lokalnych, do których mają zastosowanie przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie badając przedmiotową uchwałę stwierdziło, że w § 1 ust 2 i ust. 3 tejże uchwały, Rada Miejska w Ornecie postanowiła, że wysokość opłaty targowej od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej dokonujących sprzedaży płodów rolnych i ogrodniczych z ręki, kosza, wiadra lub bezpośrednio z placu, ze stacjonarnego stanowiska zadaszonego, z namiotu, z samochodu, z ciągnika a także z pozostałych form oraz w dowolnej formie na targowisku "Mój Rynek" i poza tym targowiskiem będzie obniżona o 50 % w stosunku do stawek podstawowych i wyłączyła to obniżenie dla sprzedaży z ręki oraz sprzedaży artykułów mieszanych ( przemysłowych i rolno-spożywczych). Z art. 19 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz. U z 2014 r. poz. 849 ze zm.) wynika - w zakresie opłaty targowej - że rada gminy może wprowadzić inne niż wymienione w ustawie zwolnienia przedmiotowe od opłaty targowej.Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie stwierdza, że zwolnienie podatkowe (również zwolnienie od opłat lokalnych) to wyłączenie z zakresu podmiotowego danego podatku pewnej kategorii podmiotów (zwolnienie podmiotowe) lub zwolnienie z przedmiotu danego podatku pewnej kategorii sytuacji faktycznych lub prawnych (zwolnienie przedmiotowe). Instytucja zwolnienia nie może występować w innych elementach konstrukcji podatku niż podmiot lub przedmiot podatku. Inaczej jest z ulgami, które sprowadzają się do zmniejszenia podstawy opodatkowania, stawki podatkowej lub kwoty podatku. Zbieżne stanowisko w sprawie rozumienia pojęcia - zwolnienie - zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który w sentencji wyroku z dnia 06 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Po 153/04 stwierdził, że:1) w sferze zobowiązań publicznoprawnych do działalności organów samorządu terytorialnego nie stosuje się zasady: "co nie jest zakazane jest dozwolone", lecz regułę "dozwolone jest tylko to, co prawo wyraźnie przewiduje",2) niedopuszczalne jest utożsamianie kategorii zwolnienia podatkowego z kategorią ulgi podatkowej. W przypadku ulgi podatkowej ustawodawca nie rezygnuje z opodatkowania, gdyż jego zamiarem jest tylko i wyłącznie redukcja obciążenia podatkowego lub zmniejszenie rozmiarów płaconego podatku. Ulga podatkowa może polegać albo na korekcie podstawy opodatkowania, albo na zastosowaniu obniżonych stawek podatkowych, albo na korekcie wyliczonego podatku. Zwolnienie podatkowe oznacza natomiast definitywne, ostateczne wyłączenie określonej kategorii podatników lub przedmiotu opodatkowania spod obowiązku podatkowego.Mając na uwadze powyższe, Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie stwierdza, że uchwała podjęta przez Radę Miejską w Ornecie w § 1 ust. 2 przedmiotowej uchwały, obniża stawki opłaty targowej dla sprzedaży płodów rolnych i ogrodniczych o 50 % z wyłączeniami określonymi w § 1 ust. 3, stanowi udzielenie ulgi w opłacie targowej, co narusza w sposób istotny art. 19 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą Sądów Administracyjnych, przyjąć należy, iż do rodzajów naruszeń przepisów skutkujących nieważnością uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego (lub jej części) zaliczyć należy naruszenia: przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (np. wyrok NSA z 11 lutego 1998 r. sygn. II SA/Wr 1459/97).Wobec powyższego Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie postanowiło, jak w sentencji.

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia i podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego.
Na niniejszą uchwałę przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania, za pośrednictwem tutejszej Izby.