Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie

działając na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych /tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 1113 ze zm./ oraz art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1515/

uchwala, co następuje

Stwierdza się nieważność § 2 ust. 2 pkt 1 uchwały Nr VIII/63/15 Rady Gminy Wielbark z dnia 29 września 2015 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości budowli lub ich części wchodzących w skład infrastruktury "ostatniej mili" oraz zajętych pod nie gruntów.

Uzasadnienie

Rada Gminy Wielbark w dniu 29 września 2015 r. podjęła uchwałę Nr VIII/63/15 w sprawie w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości budowli lub ich części wchodzących w skład infrastruktury "ostatniej mili" oraz zajętych pod nie gruntów. W dniu 06 października 2015 r. uchwała wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie, celem zbadania jej postanowień pod względem zgodności z prawem.Pismem z dnia 12 października 2015 r. zawiadomiono Gminę Wielbark, iż uchwała ta będzie rozpatrywana na posiedzeniu Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie w dniu 22 października 2015 r. Zgodnie z art. 18 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych w posiedzeniu Kolegium ma prawo uczestniczyć przedstawiciel jednostki, której sprawa jest rozpatrywana. Przedstawiciel Gminy Wielbark nie uczestniczył w posiedzeniu Kolegium.W myśl art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, orzekanie o nieważności uchwał i zarządzeń, w sprawach wymienionych w art. 11 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy, zastrzeżono dla kolegium regionalnej izby obrachunkowej. Przepis art. 11 ust. pkt. 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych stanowi, że właściwość rzeczowa regionalnych izb obrachunkowych obejmuje uchwały i zarządzenia podejmowane przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach podatków i opłat lokalnych, do których mają zastosowanie przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie badając przedmiotową uchwałę stwierdziło, co następuje:Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 849 ze zm.) rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 tego przepisu oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188, poz. 1840 ze zm.). Stosownie do art. 20 b tej ustawy w przypadkach, o których mowa m.in. w art. 7 ust. 3, jeżeli uchwała rady gminy przewiduje udzielenie pomocy publicznej, uchwała ta powinna być podjęta z uwzględnieniem przepisów dotyczących pomocy publicznej.Rada Gminy Wielbark w § 2 ust. 2 pkt 1 badanej uchwały postanowiła, że podmioty ubiegające się o zwolnienie zobowiązane są do przedstawienia wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis lub o pomocy de minimis w rolnictwie i rybołówstwie, jakie otrzymały w roku, w którym ubiegają się o pomoc oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczeń o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie.Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie stwierdza, że przedmiotowa uchwała spełniła warunek określony w art. 7 ust. 3 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Powinna być więc podjęta z uwzględnieniem przepisów dotyczących pomocy publicznej.Zasady udzielania pomocy publicznej, w tym pomocy dla przedsiębiorców, uregulowane zostały między innymi w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, rozporządzeniach Komisji Europejskiej, w tym rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 2013r.).Z treści powołanego wyżej przepisu art. 7 ust 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika, że rada gminy może, w drodze uchwały, wprowadzić jedynie inne zwolnienia przedmiotowe, czyli takie które dotyczyć będą wyłącznie przedmiotu opodatkowania. Rada Gminy Wielbark wprowadzając zwolnienia z podatku od nieruchomości może jedynie dokonać zwolnień z tego podatku nieruchomości wykorzystywanych do różnego rodzaju działalności. Nie posiada natomiast kompetencji do określania rodzaju dokumentów i oświadczeń jakie powinny być przedkładane celem uzyskania zwolnienia. Również, powołane w § 2 ust. 1 zmienianej uchwały, Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis nie przyznaje radzie gminy kompetencji do stanowienia przepisów w tym zakresie, gdyż każdy podatnik nabędzie zwolnienie z mocy samej uchwały, po spełnieniu warunków zawartych w powołanych wyżej przepisach dotyczących zasad udzielania pomocy publicznej. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie stwierdza więc, że zapisy § 2 ust. 3 pkt 1 badanej uchwały nakładające obowiązek składania zaświadczeń albo oświadczeń o uzyskiwanej pomocy de minimis przekraczają ustawowy zakres upoważnienia, udzielonego w art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach opłatach lokalnych, organowi stanowiącemu gminy, do wprowadzania w podatku od nieruchomości wyłącznie zwolnień przedmiotowych.W tym stanie rzeczy Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie uznało, iż należy stwierdzić nieważność badanej uchwały, w zakresie wskazanym w sentencji, z uwagi na brak podstaw prawnych do regulowania, w drodze uchwały organu stanowiącego gminy, wyżej wymienionych zagadnień i postanowiło, jak w sentencji.

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia i podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego.
Na niniejszą uchwałę przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania, za pośrednictwem tutejszej Izby.