Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2015 roku, poz. 1515; ze zm.). Rada Gminy Skulsk uchwala, co następuje:

§ 1.

Nadaje się nazwę "Plac im. Rodziny Kotowskich" placowi - stanowiącemu parking przy Urzędzie Gminy w Skulsku, położonemu u zbiegu ulic Targowej i Wodnej.

§ 2.

Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Skulsk.

§ 3.

Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego.

Uzasadnienie

do uchwały Nr XV/113/2015

Rady Gminy Skulsk

z dnia 30 listopada 2015 r.w sprawie nadania nazwy placowi położonemu na terenie Gminy SkulskNominacja miejscowego rabina w połowie XIX wieku potwierdza istnienie niezależnej Gminy Żydowskiej w Skulsku. Pierwsi Żydzi osiedlili się na tej ziemi jednak już pod koniec XVIII wieku. Zawsze stanowili liczną i ważną grupę mieszkańców Skulska. Zajmowali się głównie handlem i rzemiosłem. W okresie międzywojennym brali udział w życiu społecznym i gospodarczym naszej gminy, a doktor Adam Radziejewski leczył miejscową ludność. W lipcową noc 1940 roku zostali wszyscy wysiedleni ze swojej małej ojczyzny. Przetransportowano ich do wiejskich gett w Grodźcu, Rzgowie i Królikowie. W marcu 1941 roku wysłano ich do Generalnego Gubernatorstwa. Po wielu dniach podróży w nieludzkich warunkach, znaleźli się w Józefowie, Izbicy Lubelskiej lub w Krasnymstawie. Ci, którzy nie byli wywiezieni, znaleźli śmierć jesienią 1941 roku w lasach koło Kazimierza Biskupiego. Los Polaków w czasie okupacji hitlerowskiej nie był łatwy, ginęli na polach bitew, na ulicach swoich miast i podczas pacyfikacji wiosek. Obywateli polskich żydowskiego pochodzenia wyznaczono do całkowitej likwidacji. Getta i obozy zagłady były środkiem do osiągnięcia tego celu. Przykładem żydowskiej gehenny były cierpienia naszych żydowskich sąsiadów- mieszkańców Skulska. Rodzina Kotowskich mieszkała w Skulsku od wielu lat. Icek Kotowski miał swój dom i prowadził skład z materiałami budowlanymi w miejscu, w którym obecnie mieści się nasz Urząd Gminy. Jego żona Gitl z domu Wilczyńska pochodziła z Sompolna. Mieli ośmioro dzieci, trzech synów i pięć córek. Icek Kotowski jako człowiek religijny uczestniczył w życiu duchowym swojej gminy wyznaniowej, był również jej przewodniczącym. Znana jest również działalność charytatywna tej rodziny. W pamięci mieszkańców Skulska zapisał się obraz , jak w każdy piątek siostry Kotowskie roznosiły jedzenie biedakom. Icek Kotowski był członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Skulsku. Jego podpis można znaleźć pod protokołem zebrania jej członków już w 1913 roku. Pełnił różne funkcje w straży. W 1938 roku został wybrany na członka zarządu. Świadczy to o tym, iż był człowiekiem szanowanym i godnym zaufania. Rodzina Kotowskich podzieliła los całej społeczności żydowskiej Skulska. Icek Kotowski w wieku 54 lat został zamordowany w obozie zagłady na Majdanku, jego żonę Gitl w wieku 50 lat zamordowano w Józefowie w czasie likwidacji getta w 1942 roku. Syn Jehuda, aby uniknąć tortur po schwytaniu przez Niemców w 1943 roku, popełnił samobójstwo podcinając sobie żyły. Miał wtedy 33 lata. Córka Perel z mężem Jehudą i dzieckiem przywiezieni w transporcie z Westerborga w Holandii, zostali zamordowani w Sobiborze w 1943 roku. Córka Hanna doczekała wyzwolenia w obozie Ravensbr?ck. Syn Jakub uratował swoje życie ukrywając się w lasach. Przez długie lata nasi żydowscy sąsiedzi rodzili się, pracowali i umierali na skulskiej ziemi. Dzisiaj kiedy chcemy znaleźć ślady ich istnienia, napotykamy pustkę. Puste domy, ulice, place i cmentarz. Nie zostało nic. Jak zapełnić tę pustkę? Może symboliczne upamiętnienie ich istnienia na tej ziemi przywróci pamięć o nich i będzie świadectwem naszego człowieczeństwa.