Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 1 i art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.
o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2015r., poz. 1515) oraz art. 44
ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jednolity: Dz. U.
z 2015 r. poz. 1651, poz. 1936) Rada Miejskauchwala, co następuje:

§ 1. Ze względu na utratę wartości przyrodniczych, a także z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa powszechnego znosi się ochronę następującego pomnika przyrody na terenie Gminy Kępno, tj. drzewo z gatunku dąb szypułkowy (Quercus robur) 1szt. o obwodzie pnia 470 cm, wysokości 23 m, rosnące na nieruchomości zabudowanej położonej w miejscowości Olszowa 52, oznaczonej w operacie ewidencji gruntów, jednostce ewidencyjnej: Kępno, obrębie: Olszowa, jako działka nr 481/4, wpisane do rejestru pomników przyrody decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w Poznaniu Nr RLop-4101-943/72 z dnia 19.VII.1972.

§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta i Gminy Kępno.

§ 3. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego.

Uzasadnienie

do Uchwały Nr XIX /134 /2015

Rady Miejskiej w Kępnie

z dni 29 grudnia 2015 roku

w sprawie:zniesienia formy ochrony z drzewa uznanego za pomnik przyrody

Aktem prawnym regulującym cele, zasady i formy ochrony przyrody w Polsce jest ustawa z dnia
16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U.z 2013r. poz.627 ze zm). Stosownie do przepisów obowiązującej ustawy o ochronie przyrody rada gminy ustanawia pomniki, zdejmuje status pomników (art. 44 ust.1, ust. 3), a także uzgadnia zakres prac wykonywanych na potrzeby ochrony przyrody
i realizacji celu publicznego (art. 45 ust.2 pkt 1 i 2).

Powyższe postępowanie następuje bez względu na mocy jakiego aktu prawa miejscowego pomnik przyrody został ustanowiony tzn. czy pomnik został ustanowiony rozporządzeniem wojewody,
czy uchwałą rady gminy.

Projekt uchwały wymaga uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, który to postanowieniem nr WST.623.50.2015.AK1 z dnia 20.11.2015r. uzgodnił pozytywnie treść przedłożonej uchwały. Zniesienie formy ochrony przyrody następuje w razie utraty wartości przyrodniczych, ze względu na które ustanowiono formę ochrony przyrody, lub w razie konieczności realizacji inwestycji celu publicznego lub zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego.

Drzewo pomnikowe, wskazane do zdjęcia statusu ochrony, rośnie w miejscowości Olszowa 52,
na nieruchomości stanowiącej własność osób fizycznych. Przedmiotowy dąb szypułkowy Quercus robur rosnący na działce geodezyjnej nr 481/4, objęty zostały ochroną pomnikową na podstawie decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w Poznaniu Nr RLop-4101-943/72 z dnia 19.VII.1972

Potrzeba zdjęcia ochrony z pomnika przyrody powstała z uwagi na utratę wartości przyrodniczych,
ze względu na które ustanowiono formę ochrony przyrody. W związku ze złym stanem
zdrowotno-technicznym drzew i lokalizacją w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych
i produkcyjnych, stwarza ono niewatpliwie zagrożenie bezpieczeństwa lokalnego. Nie jest więc możliwe utrzymywanie w/w pomnika do ich naturalnego całkowitego obumarcia ze względu na lokalizację w terenie silnie zurbanizowanym.

Dokumentacja wykonana na zlecenie Burmistrza Miasta i Gminy Kępno pn. "Ekspertyza dendrologiczna - oceny stanu i kondycji zdrowotnej oraz zaleceń co do dalszego postępowania
w stosunku do drzewa z gatunku dąb szypułkowy", opracowana przez mgr inż. Jerzego Nieswadbę, wskazuje na stale postępujący, zły stan zdrowotno-techniczny w/w drzewa.

Wnioski zawarte w ekspertyzie dotyczącej dębu szypułkowego Quercus robur o obwodzie pnia 470 cm i wysokości 23 m określają, że proces zamierania drzewa zapoczątkowany zabudową terenu postępuje z coraz większa intensywnością, natomiast działania zmierzające do poprawy statyki drzewa poprzez cięcia redukujące koronę i zmniejszenie współczynnika oporu czołowego względem wiatru będzie skutkować zamieraniem korzeni co znacznie osłabi posadowienie drzewa w gruncie i w efekcie powiększy niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia. Ponadto wskazano, że stabilność drzewa w gruncie
w wyniku uszkodzenia i ograniczenia systemu korzeniowego poprzez bliską zabudowę (fundamenty murów budynków w odległości 1,0 i 0,9 m od pnia drzewa) jest niedopuszczalnie niska, stopień obumarcia pnia drzewa w postaci ubytku spowodowanego przez grzyby wyklucza możliwość regeneracji korzeni i korony, przez drzewo jest bardzo niebezpieczne i uzasadnione jest jego usunięcie.

Ze względu na fakt, że drzewa utraciło wartości przyrodnicze, ze względu na które ustanowiono formę ich ochrony, zlokalizowane są w obrębie zabudowań mieszkalnych i produkcyjnych, stwarza realne zagrożenie bezpieczeństwa lokalnego, stąd istnieje pilna konieczność ich usunięcia. Może to nastąpić przez właściciela nieruchomości dopiero po zdjęciu formy ochrony w drodze uchwały rady miejskiej.