Wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. IV SA 1070/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska, Sędziowie WSA Wojciech Mazur (spr.), Asesor WSA Anna Szymańska, Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie przejęcia na własność Państwa przedsiębiorstwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] stycznia 2003r. 2. zasądza od Ministra Gospodarki i Pracy na rzecz skarżącego J. S. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej po rozpoznaniu wniosku J. S. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 157 § 1 i 2 k.p.a. stwierdził nieważność zarządzenia Ministra Aprowizacji i Handlu z dnia [...] listopada 1945 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem pod nazwą M. oraz na podstawie, art. 158 § 1 w zw. z art. 157 § 1 i 2 k.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] maja 1948 r. o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa w części dotyczącej przedsiębiorstwa: M., pow. N. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przymusowy zarząd państwowy można było ustanowić nad przedsiębiorstwami pozostającymi w bezruchu lub zagrożonymi bezruchem, jeżeli ich uruchomienie lub utrzymanie w ruchu leżało w interesie Państwa w oparciu o przepisy dekretu z dnia 16 grudnia 1918 r. w przedmiocie przymusowego zarządu państwowego / Dz. Pr. Nr 21, poz. 67 /. Ponieważ przedmiotowy młyn w chwili wydania zarządzenia był wydzierżawiony, prowadził normalną działalność nie zachodziły, więc przesłanki z w/w dekretu do ustanowienia zarządu państwowego, więc zarządzenie z dnia 5 listopada 1945 r. wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, co skutkuje stwierdzeniem jego nieważności. Natomiast przeprowadzone postępowanie w przedmiocie przejęcia młyna na własność Państwa na podstawie ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej / Dz. U. Nr 3, poz. 17 ze zm. dalej zwaną ustawą / jest prawidłowe i brak przesłanek do stwierdzenia jego nieważności. Przedmiotowe przedsiębiorstwo zostało umieszczone w wykazie nr [...] opublikowanym w [...] Dzienniku Wojewódzkim nr [...], poz. [...] z dnia [...] listopada 1946 r. jako przedsiębiorstwo podlegające upaństwowieniu. Postępowanie nacjonalizacyjne przed Wojewódzką a następnie Główną Komisją do spraw Upaństwowienia Przedsiębiorstw wykazało, że zdolność przemiałowa młyna wynosi powyżej 15 ton zboża na dobę. Z uwagi na powyższe ustalenia Minister Przemysłu i Handlu orzeczeniem z dnia [...] maja 1948 r. przejął przedmiotowy młyn na własność Państwa na podstawie art. 3 ust. 1 lit. A pkt 13 i ust. 5 oraz art. 6 ust. 1 ustawy. Minister przyznaje, że w zgromadzonym materiale dowodowym były rozbieżności, co do zdolności przemiałowej młyna i w związku z tym dopuszczono dowód z opinii biegłych, którzy stwierdzili, ze młyn miał zdolność przemiałowa 18,29 tony zboża na dobę. Ponadto w uzasadnieniu podano, że przesłanką upaństwowienia młyna z art. 3 ust. 1 lit. A pkt 13 ustawy jest teoretyczna zdolność przemiałowa powyżej 15 ton na dobę a nie faktyczna. Potwierdził to zdaniem Ministra Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 3 października 1991 r. sygn. akt IV S.A. 689/91, opubl. ONSA 1991 /3-4/92.