Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 lutego 2005 r., sygn. I SA/Ka 145/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ Sędziowie NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.) WSA Krzysztof Winiarski Protokolant Monika Adamus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2005 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych o d d a l a s k a r g ę

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] i [...] Izba Skarbowa w K., działając na podstawie przepisów art. 233 § 1 pkt 2 lit.a w związku z art. 230 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), uchyliła w części decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] r. nr [...] zmieniającą decyzję tego Urzędu z dnia [...] r. nr [...] i określiła W.W. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 1996 w kwocie [...] zł (niższej od określonej decyzją pierwszoinstancyjną o [...] zł), zaległość w tym podatku na kwotę [...] zł (niższą o [...] zł), oraz odsetki za zwłokę w kwocie [...] zł (niższej od określonej decyzją pierwszoinstancyjną o [...] zł).

W uzasadnieniu tej decyzji Izba Skarbowa w pierwszej kolejności nawiązała do wyników postępowania podatkowego zakończonego decyzją wydaną przez organ pierwszej instancji. W tych ramach wskazała w szczególności, że w toku wspomnianego postępowania dokonano licznych korekt w zakresie zeznanego przez W. W. przychodu uzyskanego z prowadzonej działalności gospodarczej jak i kosztów jego uzyskania. Organ podatkowy stwierdził, iż podatnik zaniżył przychód z działalności gospodarczej o łączną kwotę [...] zł, z powodu nie zaksięgowania przychodów ze sprzedaży towarów handlowych, usług, sprzedaży środka trwałego oraz nie wykazania odsetek od środków zgromadzonych na rachunku bankowym. Ponadto wskazano, iż korekta wynikała również z zaniżenia przez stronę kosztów uzyskania przychodu na kwotę [...] zł wobec zaniżenie kosztu własnego sprzedaży towarów handlowych, zaniżenia kosztu ze sprzedaży środka trwałego, zaniżenia odpisów amortyzacyjnych i zaniżenia innych kosztów wskutek oczywistych omyłek. Równocześnie stwierdzono, że podatnik zawyżył koszty uzyskania przychodu o kwotę [...] zł poprzez zaliczenie do tych kosztów wydatków poniesionych przez inny podmiot gospodarczy, zawyżenia kosztów delegacji, błędnego rozliczenia kosztów ubezpieczenia samochodów, zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków nie stanowiących takich kosztów, a poniesionych z tytułu umów nazwanych umowami leasingu, wydatków na zakup środków trwałych, nie przekazanych (na odrębny rachunek bankowy) składek na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych oraz innych kosztów.