Wyrok WSA w Lublinie z dnia 18 marca 2005 r., sygn. I SA/Lu 29/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Ryniec /spr./, NSA Ewa Gdulewicz, Protokolant sekr. sąd. Marta Ścibor, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2005 r. sprawy ze skargi S. i G.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. - oddala skargę

Uzasadnienie

Sygn.I SA / Lu 29/05

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2004r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 233 § 1 pkt.2 lit. "a" ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa / Dz.U.Nr 137, poz.926, z późn.zm. /- po rozpatrzeniu odwołania S. i G.K. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2004r., Nr [...] w sprawie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998, w wysokości 145.799,20 zł - uchylił decyzję organu wysokość instancji w całości i określił wysokość zobowiązania podatkowego w tym podatku w wysokości 145.028,00 zł.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał , iż podstawą wydania decyzji były ustalenia kontroli skarbowej wskazujące na bezpodstawne zawyżenie przez spółkę cywilną "[...].", w której G.K. był wspólnikiem kosztów uzyskania przychodów poprzez wliczenie do nich wydatków poniesionych z tytułu zawartych w latach 1997-1998 czterech umów leasingu. Łącznie z tego tytułu w roku 1998 koszty uzyskania przychodów zostały zawyżone o kwotę 427.876,35zł.

Organ kontroli uznał, iż przedmioty leasingu, w świetle odrębnych przepisów winny być zaliczone do majątku spółki jako leasingobiorcy, gdyż były one zawarte na czas określony, suma opłat określona w podstawowym okresie nie była niższa od wartości rzeczy netto, a jednocześnie umowy zawierały prawo nabycia rzeczy przez leasingobiorcę, bez możliwości jego wypowiedzenia. W uzasadnieniu swojego stanowiska, organ I instancji powołał się na uchwałę 7 sędziów naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 4 czerwca 2001r., w myśl której - organy mają prawo badania rzeczywistego znaczenia umów leasingu, w celu ustalenia, czy dana umowa jest leasingiem, czy sprzedażą na raty.