Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 19 padziernika 2005 r., sygn. II SA/Bd 701/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Grzegorz Saniewski ( spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania samochodu osobowego oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2005 r. Starosta Ż. odmówił M. S. zarejestrowania samochodu osobowego marki V[...], nr silnika [...], rok produkcji [...].
W uzasadnieniu Starosta wskazał, że jak wynika z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] 2004 r. o umorzeniu jako bezprzedmiotowe postępowania w sprawie nadania przeznaczenia celnego ww. samochodu, dokumenty w postaci zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz identyfikacja pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą są dokumentami podrobionymi. Przy pierwszej rejestracji pojazdu posłużono się również fakturą VAT oraz świadectwem pochodzenia pojazdu wystawionymi przez Izbę Celną w T., co do których ustalono, iż są nieautentyczne. Ponadto przeprowadzone w trakcie postępowania prokuratorskiego badania kryminalistyczne pojazdu wskazały, iż jego numery identyfikacyjne zostały przerobione. Zdaniem Starosty zostało zatem ujawnione, że zarówno numery identyfikacyjne pojazdu, jak też dokumenty przedstawione przy pierwszej rejestracji pojazdu są nieautentyczne. Mając to na uwadze Starosta stwierdził, iż strona nie posiada dowodu własności pojazdu w rozumieniu § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U Nr 133, poz. 1123; z późn. zm.) a jedynym dokumentem ma podstawie którego w tej sytuacji może zostać ustalone prawo własności jest prawomocne orzeczenie sądu. Nie można uznać, tak jak chce tego wnioskujący, za tożsamą z takim orzeczeniem ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...]2004 r.
