Wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 wrzenia 2006 r., sygn. VI SA/Wa 870/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewloka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. sprawy ze skargi W. A/S w H., Dania na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny "WIKING" oddala skargę
Uzasadnienie
VI SA/Wa 870/06
U Z A S A D N I E N I E
Firma V. A/S z Danii w trybie Protokołu do Porozumienia Madryckiego wystąpiła o udzielenie prawa ochronnego w Polsce z pierwszeństwem od dnia [...] marca 1999r. na znak towarowy słowny WIKING pod numerem IR-720919 przeznaczony do oznaczania towarów w klasach 11 i 21, tj. piekarniki, ruszty, urządzenia do pieczenia, rożna, podnośniki do pieczenia, artykuły kuchenne i gospodarstwa domowego, grille. W piśmie z dnia 17 maja 2001r., będącym odpowiedzią na wstępną odmowę udzielenia prawa ochronnego, pełnomocnik wnioskodawcy ograniczył wykaz towarów w klasie 21 poprzez wykreślenie artykułów kuchennych i gospodarstwa domowego
Urząd Patentowy RP Departament Badań Znaków Towarowych decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. odmówił udzielenia prawa ochronnego na wskazany wyżej znak towarowy dla towarów z klasy 11, tj. piekarniki, ruszty, urządzenia do pieczenia, rożna, podnośniki do pieczenia. Udzielił zaś ochrony na towary z klasy 11 - grille. Za podstawę prawną organ przyjął artykuł 9 ust. 1 ustawy o znakach towarowych. W uzasadnieniu decyzji Urząd stwierdził, że rejestracja znaku WIKING mogłaby w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego wprowadzić w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów lub usług nim oznaczonych, z tego względu, że jest on podobny do znaku towarowego VIKING R-139559 zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorcy, jednocześnie przyjmując jednorodzajowość towarów objętych rejestracją obu znaków i jednorodzajowość oznaczeń. Organ dokonał w tym względzie analizy obu znaków w warstwie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Wskazał, że oba znaki zawierają to samo słowo WIKING. Różnica polega tylko na pisowni obu wyrazów. W znaku IR-720919 słowo to zaczyna się literą W, a w znaku R-139559 literą V. Jednocześnie Urząd Patentowy stwierdził, że jest to jedynie nieznaczna różnica, która nie powoduje nowej jakości znaku, która mogłaby stanowić o jego zdolności odróżniającej. Nadmienił, że obie nazwy brzmią tak samo i są desygnatami tego samego słowa /wiking/. Ponadto organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie występuje podobieństwo towarów dotyczących sprzętu do pieczenia, przeznaczonych dla szerokiego kręgu odbiorców. Stwierdził, że piekarniki, ruszty, urządzenia do pieczenia, rożna, podnośniki do pieczenia są po prostu urządzeniami do pieczenia, tak jak piece elektryczne i gazowe, kuchnie, części i wyposażenia do tych urządzeń, dla których to towarów ochronę uzyskał znak VIKING. Przyjął także, że ograniczenie towarów w klasie 21 nie skutkuje wyeliminowaniem kolizji obu znaków, bowiem kolizja ta dotyczy towarów w klasie 11 a nie 21.
