Wyrok WSA w Krakowie z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. II SA/Kr 480/04

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M.K. i J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej skargę oddala

Uzasadnienie

Sygn.. akt: II SA/Kr 480/04

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 49, art. 59f ust. 1 oraz art. 59g ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. Nr 106, poz. 1126, zwanej dalej - Prawo budowlane z 1994 r.), art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 o zmianie ustawy Prawo Budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 80 poz. 718) i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2003r. w sprawie stawki opłaty stanowiącej podstawę do obliczania kary wymierzanej w wyniku obowiązkowej kontroli (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1132) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nałożył na M. i J.K. obowiązek wniesienia opłaty legalizacyjnej, którą ustalił w wysokości 30 000 zł.

W uzasadnieniu tego postanowienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wskazał, że prowadził postępowanie w sprawie samowolnej budynku mieszkalnego jednorodzinnego wybudowanego na działce nr "1" w L., własności M. i J. K. W toku postępowania dowodowego ustalono, że budowa tego obiektu została zakończona w 1997r. i od dnia jej zakończenia upłynęło 5 lat w chwili złożenia wniosku o jego legalizację pismem z dnia 18 czerwca 2003r. do Wójta Gminy B. W ocenie organu l instancji spełnione zatem zostały przesłanki do zastosowania art. 49 Prawa budowlanego z 1994r., stanowiącego, że nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48 Prawa budowlanego z 1994r. jeżeli upłynęło 5 lat od dnia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym.