Wyrok WSA w Opolu z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. II SA/Op 587/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant Sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przydziału kwatery tymczasowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w N. z dnia [...], nr [...], 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
Uzasadnienie
Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w N., decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz. 667 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie przydziału i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych przysługujących strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także warunków zamiany lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 241, poz. 2035), przydzielił M. K. kwaterę tymczasową w P. przy ul. [...] nr [...]. Kwatera ta, składała się z następujących pomieszczeń: pokoju o pow. 15,18 m?; pokoju z aneksem kuchennym o pow. 12,24m?; łazienki z wc o pow. 6,07m?. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że z oświadczenia mieszkaniowego, z dnia 14 lutego 2007 r., wynikało, że M. K. nie posiada lokalu mieszkalnego, stąd przydzielenie kwatery tymczasowej jest zasadne. Do decyzji dołączona została umowa najmu opisanej wyżej kwatery tymczasowej, jako załącznik Nr 1.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. K. podnosząc, że zgodnie z art. 76 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, przydziela się strażakowi, na jego pisemny wniosek, lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową. Oświadczył, że nigdy nie składał wniosku o przydział kwatery tymczasowej, a zatem decyzja I instancji nie jest zgodna z prawem.
