Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. II SA/Bd 1000/07

16 kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie WSA: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] W.K. sprawy ze skargi A.T. i M.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu do szkoły oddala skargę

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...]2007 r. A. i M. T. zwrócili się do Wójta Gminy [...] o zorganizowanie dowozu ich dzieci: T. - lat 5 i P. - lat 7 do szkoły, ewentualnie o wypłacenie rekompensaty za dowóz dzieci we własnym zakresie w wysokości 8 zł za każdy dzień. Podali, że odległość z domu do szkoły wynosi [...] km. W odpowiedzi na to Kierownik Gminnego Zespołu Obsługi Oświaty w [...], pismem z dnia [...]2007 r. poinformował A. i M. T., że obowiązkowi szkolnemu podlega tylko ich starszy syn, P. i że w związku z tym, iż uczęszcza on do Szkoły Podstawowej w D., nie będącej szkołą w obwodzie której mieszka, nie ma podstaw prawnych do zorganizowania jemu dowozu lub zwrotu kosztów przejazdu. Wskazał ponadto, że młodszy syn - T., ze względu na wiek (5 lat), nie jest jeszcze objęty obowiązkiem rocznego przygotowania przedszkolnego dlatego koszty jego dojazdu rodzice muszą pokrywać we własnym zakresie. Na to pismo A. i M. T. wnieśli w dniu [...]2007 r. odwołanie do Wójta Gminy [...]. Podtrzymali w nim swoje żądanie o zorganizowanie dowozu dzieci lub wypłatę rekompensaty. Wyjaśnili także, że dzieci uczęszczają do szkoły w D. ponieważ jest ona położona najbliżej ich miejsca zamieszkania, prowadzą do niej lepsze drogi niż do szkoły obwodowej w S., oraz panuje tam miła atmosfera związana z małą ilością dzieci. Podkreślili, że młodszy syn wprawdzie nie jest jeszcze objęty obowiązkiem rocznego przygotowania przedszkolnego, ale go realizuje i że jest dowożony do szkoły razem ze starszym bratem, dlatego domagają się jednej rekompensaty za dowóz dwójki dzieci. W odpowiedzi na odwołanie Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...]2007 r. poinformował A. i M. T., że podziela ich argumenty dotyczące wyboru szkoły w D., czyli poza ustalonym obwodem i jest gotów zwracać koszty dowozu do wysokości ceny biletu miesięcznego na trasie do 4 km w kwocie 45, 90 zł. Z takim rozwiązaniem Państwo T. nie zgodzili się i wyrazili chęć odwołania się, o czym poinformowali wójta osobiście, w dniu [...]2007 r. Wobec tego, w dniu [...]2007 r. Wójt Gminy [...] wydał decyzję, w której przyznał A. i M. T. zwrot kosztów przejazdu syna P. do szkoły w D., w kwocie 45, 90 zł miesięcznie. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572; z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji podał, że przyznał zwrot kosztów przejazdu syna P. pomimo tego, że nie uczęszcza on do szkoły obwodowej w S. oraz, że nie ma prawnych możliwości zwrotu kosztów przejazdy młodszego syna T., ponieważ jako pięciolatek nie jest jeszcze objęty obowiązkiem rocznego przygotowania przedszkolnego. Podkreślił, że nie ma także podstaw prawnych do zwrotu kosztów przejazdu w wysokości 8 zł dziennie, czego oczekiwali wnioskodawcy. W odwołaniu od tej decyzji A. i M. T. stwierdzili, że przyznana przez wójta kwota jest zbyt niska w stosunku do rzeczywiście ponoszonych kosztów dowozu dzieci do szkoły. Podkreślili, że na żadnej z dróg prowadzących do szkół czy to w S., czy w D. nie ma komunikacji publicznej. Przedstawili ponadto sposób, w jaki obliczyli wysokość żądanej rekompensaty, przytaczając zasady wynikające z rozporządzenia w sprawie warunków ustalenia oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych.