Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 28 maja 2008 r., sygn. I SA/Bk 100/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, asesor WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 maja 2008 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu marki [...] w wysokości wskazanej przez wnioskodawcę oddala skargę

Uzasadnienie

W dniu 31.05.2005 r. do Naczelnika Urzędu Celnego w B. wpłynął wniosek S. J. o stwierdzenie nadpłaty i zwrot niesłusznie pobranego podatku akcyzowego w kwocie 4.409,00 zł w związku z nabyciem na terytorium [...] samochodu osobowego marki [...], numer nadwozia [...], rok produkcji [...] wraz z korektą deklaracji z wyszczególnioną kwotą podatku akcyzowego w wysokości 0,00 zł. W ocenie wnioskodawcy zapłacony przez niego podatek jest niezgodny z prawem wspólnotowym.

Decyzją z dnia [...].06.2005 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego.

Po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...].09.2005 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W wyniku skargi wniesionej przez S. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku powołując się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) z 18 stycznia 2007 r. C-313/05 (w sprawie Brzezińskiego) wyrokiem z dnia 5 marca 2007 r. sygn. akt l SA/Bk 58/07 uchylił decyzję organu II instancji. W uzasadnieniu Sąd wskazał między innymi, że art. 80 ust. 1 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257

ze zm.) oraz przepis § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) nie uwzględniają zasad wynikających z art. 90 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej (TWE). Pomiędzy przepisami krajowymi i prawem wspólnotowym zachodzi sprzeczność, która winna być, zgodnie z zasadą pierwszeństwa