Wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. III SA/Wa 504/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz W. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

1. Tok postępowania przed organami podatkowymi.

1.1. Wnioskiem z 11 października 2007 r. W. K. - dalej jako "Skarżący", wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w W. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] marca 2007 r. o odpowiedzialności podatkowej Skarżącego za zaległości spółki A. sp. z o.o. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r.

Wobec decyzji tej Skarżący sformułował zarzuty naruszenia art. 116, art. 120, art. 123 § 1, art. 200, art. 210 § 4, art. 180 § 1, art. 181, art. 122, art. 187, art. 191, art. 118 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.).

Uzasadniając powyższe Skarżący podniósł, iż orzeczenie o jego odpowiedzialności nastąpiło bez spełnienia warunku w postaci bezskuteczności egzekucji prowadzonej przeciwko spółce. Brak jest mianowicie dowodów, iż egzekucję tę organ skierował do całego majątku spółki oraz że wykorzystał wszystkie środki egzekucji. Przeciwnie ustalenia w tym zakresie ograniczono do egzekucji z dwóch rachunków bankowych, notatki poborcy skarbowego o braku majątku pod wskazanym adresem oraz o braku zarejestrowanych pojazdów. Ostatnią czynność egzekucyjną podjęto natomiast w 2005 r., zaś postępowanie w tej sprawie zakończyło się dopiero w dniu 29 stycznia 2007 r. W tym czasie organy nie poczyniły żadnych ustaleń w zakresie aktualnego majątku spółki, która z dniem 7 czerwca 2004 r. zmieniła właściciela. Wiedzę o tej zmianie organy powzięły dopiero dnia 7 grudnia 2006 r. wskutek oględzin akt rejestracyjnych spółki. Tymczasem fakt sprzedaży spółki zostałby ujawniony już w 2005 r., gdyby organ zawiadomił Skarżącego, zgodnie z art. 190 § 1 Ordynacji podatkowej o przeprowadzeniu dowodu z oględzin miejsca prowadzenia działalności spółki, czego jednakże nie uczynił. Powyższe zaniechania doprowadziły zdaniem Skarżącego do rażącego naruszenia art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Dodatkowo doszło także do rażącego naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, gdyż opisane zarzuty Skarżący wskazał w piśmie z 28 lutego 2007 r. stanowiącym wypowiedź co do zgromadzonego materiału, które nie zostało rozpatrzone przez organ. Uzasadniając zarzut rażącego naruszenia art. 116 Ordynacji podatkowej Skarżący podniósł, że do wszczęcia postępowania w sprawie jego odpowiedzialności za zobowiązania spółki doszło w dniu 13 grudnia 2006 r. podczas gdy bezskuteczność egzekucji stwierdzono dopiero postanowieniem z 29 stycznia 2007 r. Poza tym z decyzji nie wynika czy przesłanki z art. 116 § 1 lit. b) Ordynacji podatkowej pojawiły się w okresie kiedy Skarżący był prezesem zarządu, czy też później - po sprzedaży spółki.