Wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. III SA/Wa 719/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2009 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości [...] z siedzibą w L. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie zaliczenia wpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) wyrokiem z 10 marca 2009r., sygn. akt II FPS 1805/07 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) z 22 sierpnia 2007r., sygn. akt III SA/Wa 109/07, w którym uwzględniono skargę Syndyka masy upadłości B. sp. z o.o. w L. (dalej "Syndyk Spółki") na decyzję Ministra Finansów z [...] października 2006r., wydaną w związku z wnioskiem z 12 listopada 2001r. o stwierdzenie nieważności ostatecznego postanowienia Urzędu Skarbowego w L. (dalej US) z [...] października 2001r., wydanego w trybie art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej: "O.p.").

NSA uznał, że WSA, uchylając postanowienia organów, które nie dopatrzyły się kwalifikowanej wady prawnej, o której mowa w art. 247 § 1 pkt 3 O.p. miał obowiązek w uzasadnieniu wskazać na czym polegało rażące naruszenie prawa w ww. postanowieniu US. Obligowała go do tego dyspozycja normy art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, że WSA dostrzegł, co prawda istniejącą, w jego ocenie, wadliwość postanowienia US, jednak nie określił jego kwalifikowanego charakteru.

NSA zwrócił także uwagę, że przedmiotem skargi nie było postanowienie US, lecz postanowienie Ministra Finansów z [...] października 2006r., w którym utrzymano w mocy postanowienie odmawiające stwierdzenia wystąpienia kwalifikowanej wady postanowienia US. Zakresem postępowania nadzwyczajnego, którego domagała się Spółka objęte są kwestie określonych wad decyzji uzasadniających pozbawienie jej mocy wiążącej. Zakres ten nie może być jednak tożsamy - czego nie zauważył sąd pierwszej instancji - z przedmiotem postępowania zwykłego. Sąd na stronie 8 uzasadnienia wskazał, co prawda, że zaliczenie dokonanej przez syndyka wpłaty proporcjonalnie na poczet zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę, stosownie do reguł przewidzianych w art. 55 § 2 O.p., nastąpiło z naruszeniem norm art. 204 i art. 205 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 24 października 1934r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991r. Nr 118, poz. 512 ze zm., dalej zwane "P.u."), jednak nie wskazał, że organy podatkowe dopuściły się w ten sposób rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 247 § 1 pkt 3 O.p. Sąd zobowiązany był tego dokonać podejmując rozstrzygnięcie uwzględniające skargę.