Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. II SA/Wr 675/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA - Olga Białek Sędzia NSA - Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Protokolant - Paweł Migacz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 października 2009r. sprawy ze skargi B.S. na uchwałę Rady Miejskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla południowo-zachodniej części W. we W. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej dotyczącej ustaleń w odniesieniu do działek o numerze ewidencyjnym: 93 i 94 AM-9; 2. orzeka, że zaskarżona uchwała w części, w której stwierdzono jej nieważność nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. dalej idącą skargę oddala; 4. zasądza od Rady Miejskiej we W. na rzecz skarżącego B.S. 557,00 /pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Na sesji w dniu [...] lipca 2008 r. Rada Miejska Wrocławia podjęła uchwałę nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla południowo-zachodniej części W. we W..

W dniu 24 września 2008r. B.S. - właściciel działek znajdujących się w granicach obszaru objętego wskazanym planem, oznaczonych geodezyjnie nr 93 i nr 94 - wezwał Radę Miejską W. do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego przez § 11, § 15 ust. 2 i 3 oraz § 23 tego aktu, w postaci naruszenia prawa własności i prawa do swobodnego korzystania z nieruchomości stanowiących jego własność zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem.

Uchwałą z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] Rada Miejska W. nie uwzględniła wezwania B.S. do usunięcia naruszenia interesu prawnego.

W tych okolicznościach B.S. powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wniósł na opisaną wyżej uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Skarżący podniósł, że § 11, § 15 ust. 2 i ust. 3 oraz § 23 uchwały istotnie narusza jego interes prawny. Z tego względu wniósł o stwierdzenie nieważności wskazanych przepisów uchwały oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.