Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. III SA/Wr 444/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Protokolant Renata Sawińska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. - po rozpatrzeniu odwołania J. L. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] r. (Nr [...]) nakładającej na J. L. karę pieniężną w kwocie [...] zł za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych - utrzymał pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie w mocy, powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej w skrócie "k.p.a."), art. 3 ust. 2 pkt 3, art. 42 ust. 1, art. 87 ust. 1-3, art. 92 ust. 1 i ust. 4, art. 93 ust. 1, ust. 1a, ust. 3-4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.t.d.").

Organy celne ustaliły, że w dniu [...] r. J. L. wykonywał przewóz drogowy zespołem pojazdów (samochód marki [...] nr rej. [...], przyczepa nr rej. [...]) o masie całkowitej powyżej 3,5 tony bez uiszczenia wymaganej przepisami opłaty za przejazd po drogach krajowych. J. L. wyjaśnił, że wykonywał przewóz na potrzeby własne (na przyczepie wiózł samochód marki [...] zakupiony w N.) i nie wiedział o obowiązku opłaty.

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji J. L. podniósł, że nie musiał mieć karty opłaty drogowej, gdyż nie jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, lecz osobą fizyczną niewykonującą takiej działalności. Wyjaśnił przy tym, że pożyczył pojazd i przyczepę, aby przewieźć samochód dla rodziny, a więc nie dokonywał przewozu w celu zarobkowym. Podkreślił również, że został już ukarany przez sąd karą nagany, a zatem nie można go karać dwukrotnie za to samo przewinienie. Dodał ponadto, że wszystkie akty prawne powinny być dostosowane do przepisów obowiązujących w Unii Europejskiej, w których nie przewidziano opłat za przejazd wykonywany przez osoby fizyczne.