Wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r., sygn. IV SA/Wa 76/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2010 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku oddala skargę

Uzasadnienie

Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].11.2009 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...].08.2009 r. , którym zwrócił Spółce z o. o. pod firmą Z. z siedzibą w Z. pismo z dnia 21.07.2009 r. w sprawie odwołania od uchwały z dnia [...].03.2009 r., nr [...] Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w B., odmawiającej umorzenia w części pożyczki udzielonej ze środków tego Funduszu na rozbudowę i modernizację oczyszczalni ścieków dla miasta Z.

Ze zwrotem złożonego odwołania nie zgodziło się Z. Spółka z o. o. z siedzibą w Z., która wywodziła, iż uchwała ta w istocie jest decyzją administracyjną, od której nie pouczono jej o możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Spółka dowodziła, iż Zarząd tego Funduszu jest organem administracji publicznej w sensie funkcjonalnym jako dysponent środków publicznych. Pożyczka udzielana jest wprawdzie w formie cywilnoprawnej, umorzenie jej zaś winno następować w dwuetapowym procesie decyzyjnym: decyzji administracyjnej w przedmiocie umorzenia należności, a następnie oświadczenia pożyczkodawcy w tym przedmiocie. Nadmieniono także, iż warunki umorzenia sprecyzowane zostały w załączniku do uchwały nr [...] Rady Nadzorczej WFOŚGiW w B., która rozszerzyła katalog przesłanek warunkujących umorzenie pożyczki w stosunku do warunków zawartych we wówczas obowiązującym art. 411 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2006 r., nr 129, poz. 902, przed nowelizacją dokonaną w Dz. U. z 2008 r., nr 25, poz. 150), określanej dalej - P.o.ś. W ocenie Spółki Rada Nadzorcza Funduszu nie była uprawniona do tworzenia w normatywnym akcie wewnętrznym nowych kryteriów umarzania tych pożyczek, mogła jedynie dopełnić przesłanki wynikające z ustawy.