Wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2010 r., sygn. II SA/Wa 690/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Adam Lipiński, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową oddala skargę.

Uzasadnienie

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o cofnięciu P.K. pozwolenia na broń palną bojową.

Organ rozpatrując przedmiotową sprawę ustalił następujący stan faktyczny.

P.K. uzyskał pozwolenie na posiadanie broni palnej bojowej na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] maja 1985 r. nr [...].

W toku postępowania organ I instancji uzyskał informację, że Sąd Rejonowy

w S. prawomocnym wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2009 r., sygn. akt [...] uznał wyżej wymienionego winnym popełnienia czynu z art. 297 § 1 k.k. (przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu) w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. (usiłowanie popełnienia przestępstwa przeciwko mieniu) w zw. z art. 11 § 2 k.k., tj. o to, że dwukrotnie w przedłożonych Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w S. wniosku o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub przyznaniu płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania poświadczył nieprawdę podając zawyżoną i nieprawdziwą wielkość gruntów rolnych uprawnionych do otrzymania płatności i usiłował w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzić wskazanego wyżej Kierownika do niekorzystnego rozporządzenia mieniem budżetu Skarbu Państwa i Unii Europejskiej.