Wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 września 2011 r., sygn. IV SA/Wa 968/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2011 r. sprawy ze skargi R. N. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz skarżącego R. N. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

IV SA/Wa 968/11

UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].03.2011 r. Minister Gospodarki utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].10.2010 r., w pkt. I odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności "orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego w sprawie przejęcia na własność Państwa przedsiębiorstwa S." oraz w pkt. II umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...].02.1960 r. zatwierdzającego protokół zdawczo-odbiorczy przedsiębiorstwa S., w części dotyczącej nieruchomości położonej przy ul. [...] w P., stanowiącej działkę nr [...], zapisaną w KW P., tom XVIII, w. I. [...].

Minister, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podobnie jak i uprzednio stanął na stanowisku, iż interes prawny w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji nacjonalizacyjnej posiada właściciel znacjonalizowanego przedsiębiorstwa lub jego następcy prawni, po udokumentowaniu prawa własności do tego mienia w dacie wejścia w życie ustawy nacjonalizacyjnej - 5.02.1946 r. Przedmiotowe przedsiębiorstwo było przedsiębiorstwem niemieckim, utworzonym podczas okupacji. Wnioskodawca zażądał stwierdzenia nieważności w całości orzeczenia o przejęciu tego przedsiębiorstwa na rzecz Państwa, a nie jedynie w części dotyczącej przedmiotowej nieruchomości, znacjonalizowanej wraz z tym przedsiębiorstwem. Zakres przedmiotowy swego żądania zmienił we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże organ odwoławczy nie mógł rozpatrzyć sprawy w innym zakresie niż uczyniono to w I instancji. Nawet jednak gdyby uznać, iż żądanie wnioskodawcy sprowadzało się do stwierdzenia nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...].06.1947 r. - w części dotyczącej przedmiotowego przedsiębiorstwa - to wnioskodawca opierający swój interes prawny na tytule własności jego poprzednika prawnego do nieruchomości, nie ma - w ocenie Ministra - interesu prawnego w występowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji nacjonalizacyjnej, której przedmiotem było przedsiębiorstwo S.. Z tej też przyczyny Minister odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia nacjonalizacyjnego w części tyczącej tego przedsiębiorstwa. Uzasadniając zawarte w pkt. II decyzji z dnia [...].10.2010 r. umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...].02.1960 r. zatwierdzającego protokół zdawczo-odbiorczy przedsiębiorstwa S., w części dotyczącej nieruchomości położonej przy ul. [...] w P., stanowiącej działkę nr [...] Minister wyjaśnił, iż orzeczenie zatwierdzające ten protokół, w myśl orzecznictwa WSA oraz NSA posiada jedynie prawnoprocesowy charakter, a nie prawnomaterialny. Pełni rolę procesowego uznania protokołu zdawczo-odbiorczego za odpowiadający normatywnym wymogom jego sporządzenia. Skoro orzeczenie to nie rozstrzygało o prawach i obowiązkach w sferze materialnoprawnej poprzedników prawnych skarżącego, to żądając stwierdzenia jego nieważności nie mogliby oni uzyskać konkretnej korzyści - brak zatem po ich stronie interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia jego nieważności. Ten stan, jak podkreślił Minister, jest konsekwencją niewywołania skutków prawnorzeczowych przez orzeczenie zatwierdzające protokół zdawczo-odbiorczy. Zważywszy, iż postępowanie w tym przedmiocie zostało już wszczęte, strony o tym fakcie zawiadomiono, a charakter prawnoprocesowy przedmiotowego orzeczenia uniemożliwiał prowadzenie względem niego postępowania nieważnościowego - umorzenie było uzasadnione.