Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. I SA/Gd 823/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 maja 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zaliczył zwrot podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. w kwocie 31.128 zł - wynikający z deklaracji z dnia 31 marca 2011 r. złożonej przez K. C. (dalej: skarżącą) - na poczet zaległości podatkowej w podatku od czynności cywilnoprawnych za 2007 r. w kwocie 23.235 zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie 7.893 zł, naliczonych od dnia 30 maja 2007 r. do dnia 31 marca 2011 r. z uwzględnieniem przerwy wynikającej z art. 54 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w okresie od 1 lipca 2009 r. do 30 sierpnia 2010 r.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie szeregu przepisów Ordynacji podatkowej, tj. art. 76 § 1, art. 76a, art. 76b w zw. z art. 55 § 2, art. 62 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 47 § 1, art. 53 § 4, art. 239f § 1 pkt 2, art. 217 § 1 pkt 4 i 5 oraz § 2 w zw. z art. 219 w zw. z art. 210 § 4 przez niewłaściwe ich zastosowanie, jak również naruszenie przepisów art. 76 § 1, art. 76a § 1, art. 76b w zw. z art. 239a i art. 239f § 1 pkt 2 przez błędną wykładnię.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że organ podatkowy nie uwzględnił jej dyspozycji co do sposobu rozdysponowania zwrotu podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. i naliczył odsetki za okres, w którym nie istniała zaległość w podatku od czynności cywilnoprawnych. Wierzyciel naliczył bowiem odsetki od 30 maja 2007 r., a decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 26 marca 2009 r. została doręczona dopiero w dniu 30 marca 2009 r. Zdaniem skarżącej decyzja ta ma charakter konstytutywny, a zatem termin płatności podatku wynosił 14 dni od daty jej doręczenia i upłynął z dniem 14 kwietnia 2009 r.
