Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. II SA/Go 779/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi F Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] października 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej udzielił spółce z o.o. F zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa, na okres 6 lat w 155 punktach gier. W pkt V decyzji organ określił termin rozpoczęcia działalności - 12 miesięcy od daty zezwolenia.
Pismem z [...] sierpnia 2010 r. F sp. z o.o. wniosła o zmianę pkt V ww. decyzji w zakresie przedłużenia okresu w którym zobowiązana była uruchomić punkty gier na automatach o niskich wygranych, tj. od [...] kwietnia 2011 r.
Decyzją z [...] września 2010 r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej dokonał zmiany decyzji w zakresie terminu rozpoczęcia działalności, określając nowy termin do [...] kwietnia 2011 r. Podstawę decyzji stanowił m.in. art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm. - zwanej dalej: u.g.h), zgodnie z którym, podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie może wystąpić o przedłużenie określonego w nich terminu rozpoczęcia działalności. Termin ten może zostać przedłużony jednokrotnie, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.
[...] marca 2011 r. spółka F złożyła nowy wniosek o zmianę decyzji w zakresie rozpoczęcia działalności, określając termin rozpoczęcia do [...] października 2011 r.
Uzasadniając wniosek spółka wskazała, że rozpoczęła działalność w zakresie objętym zezwoleniem w 21 punktach gier wskazanych w decyzji o udzieleniu zezwolenia. Brak uruchomienia pozostałych punktów objętych zezwoleniem jest natomiast wynikiem okoliczności, na które wnioskodawca nie miał bezpośredniego wpływu. W szczególności przyczyny tego stanu rzeczy są następujące:
