Wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. IV SA/Wa 1491/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi P. T. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność paragrafu 9 pkt 5, pkt 10, oraz pkt 13 od słowa "oraz" do słowa "Gminy" w odniesieniu do działki nr [...] z obrębu [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącego P. T. kwotę 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 25 lipca 2011 roku P. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 1999 roku, Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący stwierdził, że należąca do niego działka o nr ew. [...] objęta jest dwoma miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Skarżący podniósł, że w świetle treści obydwu uchwał maleje diametralnie możliwość zabudowy tej działki.

Z dotychczasowej możliwości zabudowy szeregowej i atrialnej nastąpiło ograniczenie do zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej. Powierzchnia działki została zmniejszona poprzez zajęcie jej części pod drogę, a nadto w miejscowym planie zawarto nakaz zachowania na działce minimum 80% powierzchni biologicznie czynnej.

Skarżący podniósł, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinny kształtować wraz z innymi przepisami prawa sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Prawo własności znajduje się pod ochroną Konstytucji i jest jednym z podstawowych praw obywatelskich. Skarżący stwierdził również, że zaskarżona przez niego uchwała narusza konstytucyjną zasadę równości wszystkich wobec prawa.