Wyrok WSA w Łodzi z dnia 23 maja 2012 r., sygn. II SA/Łd 210/12

Dnia 23 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2012 roku przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Ł. K. G. sprawy ze skargi L. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego oddala skargę

Uzasadnienie

L. M. złożył wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. z 1996 r. Nr 87 poz. 395 ze zm.).

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] Nr [...] orzekł o przyznaniu przedmiotowego świadczenia za pobyt na deportacji w okresie od marca 1944 r. do sierpnia 1944 r..

Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2004 r. (sygn. akt II SA/Łd 346/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę L. M. na przedmiotową decyzję w uzasadnieniu wskazując, że w oparciu o materiał dowodowy (min. certyfikaty Departamentes des Ardennes z dnia [...] i z dnia [...], ankieta i karta ewidencyjna ojca strony wypełniana w okresie powojennym) Kierownik Urzędu prawidłowo ustalił marzec 1944 r. jako datę deportacji skarżącego wraz z rodziną, a "okoliczności podnoszone przez skarżącego, a związane z pobytem w obozie przejściowym bezpośrednio przed deportacją do pracy przymusowej nie mają istotnego znaczenia z punktu widzenia możliwości przyznania do świadczenia pieniężnego na podstawie omawianej ustawy. Wszak przesłanki warunkujące możliwość przyznania takiego uprawnienia są jasno sprecyzowane, a rodzaj represji, za który należy się świadczenie nie obejmuje pobytu w obozie przejściowym, choćby osadzenie w tym obozie bezpośrednio poprzedzało deportację do pracy przymusowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wypowiedział się również co do daty zakończenia podlegania represjom w niniejszej sprawie: "Organ prawidłowo również przyjął, iż momentem zakończenia wykonywania pracy przymusowej jest wyzwolenie spod okupacji niemieckiej terenu, gdzie wykonywana była praca. (...). W toku postępowania nie była kwestionowana przez skarżącego data oswobodzenia rejonu [...] przez wojska amerykańskie, a zatem dokonane przez organ ustalenie daty owego oswobodzenia na podstawie powszechnie uznawanej publikacji należało zaakceptować.".