Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. IV SA/Po 254/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Radzicka WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi T. P. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2012 r. Rada Gminy S. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie zbycia nieruchomości.
Skargę na powyższą uchwałę, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wniósł T. P. zarzucając jej naruszenie prawa, naruszenie jego interesu prawnego i interesu prawnego jego wyborców.
Skarżący wskazał, że ważnym powodem złożenia tej skargi jest to, że przy podjęciu tych uchwał pominięto zasady: celowości, rzetelności i zasadności. Skarżący podkreślił, że zaskarżone uchwały godzą w jego i jego wyborców sferę prawną, gdyż sprzedaż tej żwirowni jako jedynej w gminie spowoduje, że znaczna część mieszkańców z uwagi na duże koszty, które będą generowane przez transport z innych daleko oddalonych żwirowni, zaniecha wykonywania remontów budynków. Natomiast konsekwencją nie wykonywania okresowych i niezbędnych remontów będzie zagrożenie zdrowia i życia.
Ponadto skarżący podniósł, że art. 45 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi: "Podmioty mienia komunalnego samodzielnie decydują o przeznaczeniu i sposobie wykorzystania składników majątkowych, przy zachowaniu wymogów zawartych w odrębnych przepisach prawa". W ocenie skarżącego tymi przepisami są m.in. obowiązujący statut gminy, którego § 55 pkt. 3 nakłada na Radę niezbędne wymogi projektu uchwały. Skarżący wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie projekt uchwały nie zawiera uzasadnienia, w którym należało wskazać potrzeby podjęcia uchwały oraz informację o skutkach finansowych realizacji uchwały. Skarżąy wskazał, że zaskarżona uchwała wbrew wymogom § 55 pkt. 4 statutu nie była opiniowana przez radcę prawnego.
