Wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 września 2013 r., sygn. III SA/Wa 152/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant referent stażysta Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych oddala skargę

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 22 maja 2012 r. I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. w W. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 434 314 zł wraz z oprocentowaniem.

Skarżąca wskazała, iż dniu 19 sierpnia 2010 r. jej komandytariusze "A." S.A. i "C." sp. z o.o. podwyższyli swoje wkłady niepieniężne o łączną wartość 86 871 924 zł. Notariusz, jako płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych, pobrał od tej czynności podatek w kwocie 434 314 zł.

Jako podstawę swojego żądania Spółka wskazała art. 75 § 1 w zw. z art. 73 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skarżąca zakwestionowała pobranie przez notariusza podatku w ww. kwocie od podwyższenia wkładów komandytariuszy w wyniku wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej. Zdaniem Spółki, regulacje ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., nr 101, poz. 649 ze zm., zwanej dalej też u.p.c.c. lub "ustawą") są niezgodne z Dyrektywą 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. Ponadto spółka osobowa taka, jak spółka komandytowa, powinna być traktowana jako spółka kapitałowa na gruncie Dyrektywy 69/335/EWG. Zmiana umowy spółki, polegająca na podwyższeniu wartości wkładów wspólników, powinna być zwolniona z podatku kapitałowego. Odnosząc się do regulacji zawartej w art. 7 ust. 2 Dyrektywy 2008/7/WE Skarżąca uznała, że państwo członkowskie nie może ponownie wprowadzić podatku kapitałowego, jeżeli po 1 stycznia 2006 r. przestało go nakładać.