Wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. II SA/Lu 530/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działając z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzją z dnia [...], przyznał J. S. w punkcie I zasiłek rodzinny na dziecko w wieku 5-18 lat na M. S. w kwocie 106,00 złotych miesięcznie na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r., dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w kwocie 250,00 złotych miesięcznie na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r., dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia w kwocie 80,00 złotych miesięcznie na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r. oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 w kwocie 100,00 złotych płatny jednorazowo. W punkcie II decyzji odmówił natomiast przyznania zasiłku rodzinnego, dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na córkę A. S. na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r. W ocenie organu I instancji J. S. spełnił określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych przesłanki do przyznania świadczeń wymienionych w punkcie I decyzji. Stosownie do unormowania art. 6 ust. 1 pkt 1,2 i 3 ustawy zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, to jest rodzicom, jednemu z rodziców, opiekunowi prawnemu dziecka lub opiekunowi faktycznemu dziecka do ukończenia przez dziecko 18 roku życia, nauki w szkole, jednak nie dłużej, niż do ukończenia 21 roku życia albo 24 roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. A. S. jest zaś studentką pierwszego roku studiów stacjonarnych i nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Tym samym w jej przypadku nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające przyznanie świadczeń rodzinnych. J. S. decyzję odebrał osobiście w dniu 8 listopada 2012 r., a następnie pismem z dnia 20 listopada 2012r. wniósł odwołanie do Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Po uzyskaniu odpowiedzi Rzecznika w dniu 8 kwietnia 2013 r. J. S. osobiście złożył odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zażądał w nim skierowania pytania do Trybunału Konstytucyjnego, aby wypowiedział się, czy obowiązujące przepisy prawa nie przyznające rodzicom zasiłku rodzinnego na dzieci uczące się na studiach dziennych, są zgodne z Konstytucją RP. Ponadto wniósł o uznanie, że decyzja organu I instancji nie została mu prawidłowo doręczona, gdyż doręczenie nie było zgodne z unormowaniem art. 41 § 1 kpa. Zażądał ponadto wyjaśnienia, dlaczego Rzecznik Praw Obywatelskich nie przekazał jego odwołania zgodnie z właściwością oraz uznania, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Z art. 231 kpa. wywiódł, że obowiązkiem Rzecznika Praw Obywatelskich było przekazanie jego odwołania zgodnie z właściwością. Nie wywiązując się z tego obowiązku Rzecznik Prawo Obywatelskich wykazał, że nie zna przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, co w ocenie odwołującego się wynika wprost z pisma Rzecznika z dnia 18 grudnia 2012 r. Powołując się na art. 41 § 1 kpa. J. S. stwierdził, że zasadą w postępowaniu administracyjnym jest doręczenia korespondencji na adres zamieszkania strony bądź na adres przez nią wskazany. Zatem doręczenie dokonane przez organ administracji w jego siedzibie, choć skuteczne, nie jest obowiązujące w toku postępowania administracyjnego właśnie ze względu na unormowanie art. 41 § 1 kpa. Osobom fizycznym pisma doręcza się bowiem w ich miejscu zamieszkania lub zakładzie pracy.