Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. II SA/Rz 644/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Paweł Zaborniak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...].

Uzasadnienie

Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2013r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 oraz art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy I. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] o odmowie wymeldowania J.J. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego pod adresem: B. [...]

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem A.J. z dnia [...] czerwca 2012 r., w którym zwrócił się o wymeldowanie J.J. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego w B. [...].

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] Wójt Gminy I. orzekł o odmowie wymeldowania J.J. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego w B. [...], wskazując, że zamieszkuje w lokalu mieszkalnym i nie zaistniały przesłanki określone w art. 15 ust 2 ustawy do wymeldowania.

A.J. i S.K. złożyli odwołania od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę i wymeldowanie J.J. z pobytu stałego z ww. lokalu mieszkalnego w B. [...].

Wojewoda zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją wskazaną na wstępie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy przesłankami wymeldowania osoby są: opuszczenie miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełnienie obowiązku wymeldowania się. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest spełniona, jeżeli opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne. Zatem w postępowaniu dowodowym konieczne jest ustalenie nie tylko faktu fizycznego nieprzebywania osoby w lokalu, ale także, czy opuszczając lokal osoba działała z jednoczesnym zamiarem zerwania z nim związków i przeniesienia swojego centrum życiowego w nowe miejsce.