Wyrok WSA w Opolu z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. II SA/Op 498/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie WSA Teresa Cisyk - spr. WSA Ewa Janowska Protokolant St. sekretarz sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 11 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji umarzającej postępowanie w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 29 stycznia 2010 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w Opolu, na podstawie art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540), zwanej dalej ustawą, orzekł o umorzeniu postępowania wszczętego z wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwana Spółką), w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa opolskiego.

Spółka wystąpiła do organu z wnioskiem z dnia 23 października 2012 r. o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją, na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej. Jako okoliczność uzasadniającą wznowienie wskazała wydanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wyroku z dnia 19 lipca 2012 r., w połączonych sprawach C-213/11, C-214/11, C-217/11.

Dyrektor Izby Celnej w Opolu postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r., wznowił postępowanie w sprawie wydania zezwolenia (art. 243 § 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 11). Następnie, w dniu 10 czerwca 2013 r. wydał decyzję nr [...], na podstawie art. 245 § 1 pkt 3 lit. a Ordynacji podatkowej, którą odmówił uchylenia decyzji z dnia 29 stycznia 2010 r. przyjmując, że w wyniku jej uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy taka jak decyzja dotychczasowa. W uzasadnieniu nawiązując do wyroku TSUE z dnia 19 lipca 2012 r., organ dokonał oceny charakteru przepisu art. 129 ust. 2 ustawy. W tym zakresie badając, czy przepis ten zawiera normę o charakterze technicznym wskazał i przeanalizował okoliczności, które w ocenie organu, wpłynęły na ograniczenie działalności z użyciem automatów o niskich wygranych. Wyjaśnił, że TSUE dopuszcza wpływ przepisów ustawy na właściwości i obrót automatami, jednakże o ile wpływ ten nie jest istotny, nie można danego przepisu uznać za techniczny. W ramach dokonanej oceny organ przeanalizował w jakim stopniu, w czasie obowiązywania przepisów ustawy, prowadzona była działalność w ramach posiadanych zezwoleń i wskazał, że pomimo istnienia takiej możliwości nie eksploatowano maksymalnej liczby automatów, a na liczbę eksploatowanych w dużej mierze wpływ miały liczne nieprawidłowości w działaniu tego sektora rynku gier hazardowych. Organ przedstawił też ustalenia w zakresie nabywania i dostaw wewnątrzwspólnotowych, importu i eksportu automatów do gier hazardowych. Zauważając, że automat może być użyty jako automat do gry o niskich jak i wysokich wygranych, czy też jako automat zręcznościowy nie oferujący wygranych, na podstawie dokonanej oceny uznał, że o ile sporne przepisy ustawy wpłynęły na obrót automatami, to wpływ ten nie był na tyle istotny, aby uznać je za przepisy techniczne w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. (Dz.U. L 1998 nr 204, s. 37). Przepis art. 129 ust. 2 ustawy nie ma wpływu na sprzedaż automatów i tym samym nie zawiera znamion przepisu technicznego. W tych okolicznościach organ stwierdził, że przesłanka z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej miała wpływ na treść wydanej decyzji w części, ale dotyczącej jej uzasadnienia, a polegającej na wypowiedzeniu się w przedmiocie braku znamion przepisu technicznego art. 129 ust.2 ustawy. Jednakże pozostało to bez wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji.