Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. II SA/Bk 819/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty planistycznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego W. S. kwotę 1492 (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt dwa) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] maja 2013r. nr [...] ustalił na rzecz W. S. opłatę planistyczną, w wysokości 41.157,90 zł, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, oznaczonej numerami geodezyjnymi: [...] i [...], położonej przy ul. G. F. K. w B., spowodowanej uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla B. (rejon pomiędzy ulica N. S. Z., a granicą administracyjna miasta).

Od powyższej decyzji odwołanie złożył W. S. wskazując na naruszenie prawa procesowego - art. 7, 77, 80 i 107 § 3 kpa poprzez brak ich zastosowania, prowadzące do niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego oraz niepełne uzasadnienie decyzji. W uzasadnieniu pisma, podkreślił, że podstawę dla określenia stopy wzrostu wartości przedmiotowej nieruchomości stanowić powinien stan rzeczy dotyczący całości nieruchomości przed podziałem (w tym: kształt, wielkość, przeznaczenie w planie miejscowym i faktyczne wykorzystanie nieruchomości przed uchwaleniem planu miejscowego). Autor odwołania zwrócił też uwagę na niewłaściwy, jego zdaniem, dobór nieruchomości podobnych. Organ nie przyjął bowiem do porównania żadnej z nieruchomości położonych na tym samym osiedlu. Wzięte zaś przez niego do porównania nieruchomości podobne wykazują znaczne różnice, które nie mogą, jego zdaniem, zostać zniwelowane nawet za pomocą zastosowanych korekt.