Wyrok WSA w Kielcach z dnia 25 marca 2014 r., sygn. I SA/Ke 90/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 marca 2014 sprawy ze skargi A. sp. jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] 2013 r. nr [..] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2008 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] 2013 r. nr [...] określającą spółce K. A. J. S. Sp. jawna z siedzibą w R. (zwanej dalej "skarżącą") zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2008 r. w wysokości [...] zł.

W decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że obowiązek podatkowy

w przedmiotowej sprawie określa ustawa z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm., dalej jako "u.p.a."), na co wskazuje art. 154 ust. 4 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (j. t. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, ze zm.). Następnie organ przywołał treść przepisów art. 2 pkt 2, art. 4 ust. 3,

art. 11 ust. 1 i 2 pkt 1 u.p.a. oraz art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 i art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej jako ,,Ordynacja podatkowa"). Rozważając zarzuty odwołania, organ za pozbawione podstaw uznał wskazanie na naruszenie zasad gromadzenia materiału dowodowego i jego oceny. Wyjaśnił przy tym, że zasada wynikająca z art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma charakteru bezwzględnego, gdyż prowadziłoby to do faktycznej niemożności ukończenia jakiegokolwiek postępowania podatkowego z obawy przed pominięciem jakiegoś dowodu, niezależnie od jego wartości dowodowej. Jeżeli więc organ podatkowy na podstawie zebranych dowodów może dokonać niebudzącego wątpliwości ustalenia stanu faktycznego, dalsze prowadzenie postępowania dowodowego nie jest zasadne. Organ podatkowy nie jest też zobowiązany do uwzględnienia wszystkich wniosków dowodowych strony, jeżeli okoliczności mające znaczenie dla sprawy stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.