Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. I SA/Gd 115/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi I.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 29 listopada 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania I.R. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 września 2013 r. określającej podatniczce zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych, utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny:

Na mocy umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 20 października 2008 r. (Repertorium A nr [...]), I.R. nabyła prawo własności lokalu mieszkalnego nr [...] stanowiącego odrębną nieruchomość, usytuowanego w G. przy ul. [...], o powierzchni użytkowej 29,91 m2, składającego się z przedpokoju, pokoju, łazienki i kuchni, z przynależną piwnicą, wraz z udziałem w częściach wspólnych nieruchomości. Cena sprzedaży określona została na kwotę 80.000 zł. W związku z zawartą umową notariusz - jako płatnik - pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 1.600 zł.

Postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął wobec podatniczki postępowanie podatkowe w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wzywając jednocześnie stronę do podwyższenia wartości przedmiotu nabycia do kwoty 168.000 zł, bowiem cena umowna uznana została za nieodpowiadającą wartości rynkowej nabytej nieruchomości.

W odpowiedzi podatniczka podniosła, że nabyty przez nią lokal był "w ówczesnym czasie w słabym stanie faktycznym, a jego wartość została wówczas określona przez biegłego rzeczoznawcę", dołączając kopię operatu szacunkowego opracowanego w lipcu 2007 r. W dalszej korespondencji podatniczka wyjaśniła, że nabyty lokal wymagał kapitalnego remontu, w tym posadzek, tynków, stolarki, instalacji. W rezultacie strona nie wyraziła zgody na podwyższenie podstawy opodatkowania.