Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. I SA/Po 159/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Dominik Mączyński(spr.) Sędzia WSA Karol Pawlicki Protokolant: ref. staż. Karolina Samolczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. W. Sp. z o.o. Oddział Zakład [...] w S. (dalej zwana spółką lub skarżącą) zwróciła się do Burmistrza M. z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007-2012.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Burmistrz M. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku od nieruchomości za 2009 r.

Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Burmistrz M. określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ podatkowy I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] grudnia 2012r. skarżąca złożyła korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za 2009r. wraz wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku za 2009r. Skorygowana deklaracja wykazywała wysokość zobowiązania za 2009r. w kwocie mniejszej od pierwotnej o kwotę [...] zł. Różnica powstała wskutek zmiany wysokości podatku od budowli.

W uzasadnieniu wniosku o stwierdzenia nadpłaty zaznaczono, że zdaniem spółki wartość urządzeń zlokalizowanych w stacjach redukcyjno-pomiarowych nie powinna być uwzględniana przy obliczaniu wysokości podatku od nieruchomości. Spółka podkreśliła przy tym, że z uwagi na fakt, iż urządzenia zlokalizowane w kontenerowych stacjach redukcyjno-pomiarowych nie powstają w procesie budowlanym, ani też nie są trwale związane z fundamentami nie stanowią obiektów budowlanych w rozumieniu Prawa budowlanego Dodatkowo, skarżąca wyjaśnia, że posiada w ewidencji środków trwałych stacje redukcyjno-pomiarowe, na których wartość początkową poza wartością stacji składa się infrastruktura towarzysząca, m.in. na wartość poszczególnych stacji składają się również nawialnie i kotłownie, ogrodzenie, oświetlenie czy telemetria. Z uwagi na powyższe, w ocenie spółki, obiekty "ukryte" w wartości innych obiektów nie są tym samym indywidualnie ewidencjonowane przez skarżącą, czego podatkową implikacją jest ich opodatkowanie wraz ze środkiem trwałym wykazanym, "pod" którym się znajdują. Konsekwencją takiego stanu rzeczy, jak wskazuje skarżąca, jest to, iż w wartości początkowej środka trwałego znajdują się zarówno elementy, które powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (np. "ukryte" w wartości stacji, oświetlenie terenu), jak i takie, które według poglądu prezentowanego przez nią stanowiska nie podlegają temu podatkowi, np. "ukryta" w wartości stacji telemetria, urządzenia redukcyjno-pomiarowe.