Postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. I SA/Bd 1184/13

Prawo pomocy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi I. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 9 maja 2014r.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 27 stycznia 2014r. złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na zarządzenie Referendarza przedstawiła szereg dokumentów na potwierdzenie zasadności wniosku.

Postanowieniem z dnia 7 marca 2014r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Na postanowienie skarżąca złożyła sprzeciw.

Postanowieniem z dnia 9 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w 90% oraz odmówił przyznania jej prawa pomocy w pozostałym zakresie. Prawidłowość powyższego rozstrzygnięcia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014r. oddalającym zażalenie skarżącej.

Wyrokiem z dnia 18 listopada 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Bydgoszczy oddalił skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T.

w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

W dniu 21 listopada 2014r. wpłynął kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Do wniosku skarżąca załączyła szereg dokumentów (kopii) na potwierdzenie przedstawionej w nim sytuacji majątkowej i rodzinnej. W tym zakresie skarżąca podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz dwójką dzieci, którego miesięczny dochód stanowi kwota 2.833 zł brutto. Miesięczne koszty związane z utrzymaniem domu z uwzględnieniem okresu grzewczego strona określiła na kwotę ok. 1.100 zł. Ponadto skarżąca wskazała, że w miesiącach roku szkolnego ponosi koszty internatu starszej córki w kwocie 300 zł miesięcznie, koszty zakupu biletów komunikacji publicznej w kwocie 60 zł miesięcznie, koszty obiadów w przedszkolu młodszej córki