Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. I SA/Wr 229/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędziowie Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Protokolant starszy specjalista Małgorzata Jakubiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2015 r. przy udziale sprawy ze skargi A. B. i A. Ba. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. oraz odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek oddala skargę.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi A. B. i A. Ba. (zwanych dalej stronami, skarżącymi, podatnikami) jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. (nr [...]) uchylająca w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. (nr [...] oraz [...]) i określająca podatnikom zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości 64 357,00 zł oraz odsetki od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek w łącznej kwocie 4 066,00 zł.

Organ podatkowy I instancji stwierdził, że strona zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę 3 463,51 zł z tytułu rozmów telefonicznych. Z ustaleń poczynionych przez organ podatkowy wynika, że wysokość ponoszonych opłat z tytułu rozmów telefonicznych jest niewspółmierna do ustalonego korzystania z telefonu. W efekcie, organ I instancji uznał, że związek z działalnością gospodarczą mają jedynie opłaty za usługi telekomunikacyjne w wysokości 27, 50 zł miesięcznie, tj. w wysokości najniższego abonamentu. W konsekwencji za koszt uzyskania przychodu nie uznano również części odsetek za nieterminowe opłaty z tytułu rozmów telefonicznych.

Ponadto organ stwierdził zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę 264 591,00 zł, wynikającą z wykazania zakupu towarów handlowych od podmiotów nieistniejących (łącznie 47 faktur VAT). Organ I instancji dokonał weryfikacji kontrahentów w dostępnych bazach danych (System rejestracji Centralnej -SeRCe; BPS - Bazie Podmiotów Szczególnych; Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej - CEIDG) na podstawie umieszczonych na fakturach danych identyfikujących kontrahenta, tj. imię i nazwisko lub nazwa firmy; adres firmy, NIP, REGON. W wyniku tych czynności ustalono, że 25 podmiotów (szczegółowo wymienionych na s. 7 i 8 decyzji organu podatkowego pierwszej instancji i s. 9-12 decyzji organu odwoławczego) to podmioty nieistniejące, tj. które nie zostały zarejestrowane w urzędach skarbowych dla potrzeb rozliczeń VAT, ani też jako podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że faktury VAT wystawione przez te podmioty nie odzwierciedlały rzeczywistego przebiegu operacji gospodarczych, gdyż zostały dokonane przez podmioty nieistniejące.