Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29 września 2015 r., sygn. I SA/Po 1616/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2015 r. sprawy ze skargi "A" Spółka Jawna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do listopada 2009 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej [...] na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

W dniu 11 stycznia 2010 r. "X. R. D., Z. M." Spółka jawna złożyła korektę deklaracji podatku od towarów i usług VAT-7 za listopad 2009 r., w której zadeklarowała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni w wysokości [...] zł.

Decyzją z dnia [...], nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. określił Spółce, nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące: lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2009 r. oraz kwoty podatku do wpłaty, w trybie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej w skrócie: "u.p.t.u.") za miesiące: sierpień, październik i listopad 2009 r.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ powołał się na zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia i zeznania świadków, stwierdzając, że brak jest podstaw do uznania, że usługodawcą wykonującym montaż stolarki okiennej i drzwiowej, ujęty w fakturach wystawionych przez Spółkę jawną "X. R. D., Z. M.", była ta Spółka. Według organu w rzeczywistości usługi świadczyła firma Y. P. S.. W konsekwencji, według Naczelnika Urzędu Skarbowego, zasadnym było również zastosowanie w sprawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. i zobowiązanie Spółki X. do zapłaty kwot podatku wykazanych na wystawionych przez nią fakturach. Ponadto organ I instancji stwierdził, że Spółka dokonała odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup od głównych kontrahentów (dostawców), tj.: J. G., D. Z. K. i Wspólnicy Sp. j., PPHU "A." Sp. z o.o., S. Sp. z o.o. (faktura nr [...] z dnia 31 sierpnia 2009 r.) i B. S.C. K. P. & E. P. (faktura nr [...] z dnia 12 sierpnia 2009 r.) z naruszeniem art. 86 ust. 1 u.p.t.u., albowiem faktury wystawione przez wyżej wymienione podmioty nie dotyczyły zakupu towarów związanych z czynnościami opodatkowanymi prowadzonej przez Spółkę X. działalności gospodarczej. Według organu zgromadzony materiał dowodowy wskazywał, że Spółka X. nie dokonała żadnej sprzedaży, a tym samym kwota podatku naliczonego wynikająca z zakwestionowanych faktur nie mogła służyć do obniżenia podatku należnego Spółki. W ocenie organu I instancji, zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że faktury sprzedaży Spółki jawnej X. nie odzwierciedlają rzeczywistych operacji gospodarczych, tj. są fakturami fikcyjnymi.