Wyrok WSA w Lublinie z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. II SA/Lu 100/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant sekretarz sądowy Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi H. P. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy Ż. po rozpoznaniu wniosku J. B. odmówił umorzenia należności z tytułu wypłaconych A. R. świadczeń z funduszu alimentacyjnego za okres od [...]. do dnia [...]. na córki A. R. i N. R.. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] r. ( sygn. akt III RC 221/00 ) orzeczono wobec wnioskodawcy o obowiązku zapłaty małoletnim dzieciom N. R. i A. R. alimentów w łącznej kwocie [...]zł miesięcznie. Przeciw zobowiązanemu prowadzona jest egzekucja komornicza. Z uwagi na bezskuteczność egzekucji A. R. od dnia [...] r. pobiera na córki świadczenie alimentacyjne w kwocie po [...] złotych miesięcznie. Decyzjami z dnia [...]. i [...]. zobowiązano dłużnika alimentacyjnego do zwrotu wypłaconych świadczeń w okresie od [...] r. do [...] r. w kwotach po [...] zł wraz z odsetkami za każdy z okresów świadczeniowych. Dodatkowo decyzją z dnia [...] r. organ I instancji zobowiązał J. B. również do zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego za okres od [...] r. do [...] r. Łącznie należność z tytułu otrzymanych świadczeń alimentacyjnych w okresie od [...] r. do [...] r. wynosi [...] zł. Organ podniósł, że dłużnik alimentacyjny przebywa w zakładzie karnym od [...] r., a planowany termin końca kary przypada na dzień [...] r. Nadmienił, że J. B. (lat 46) jest w wieku aktywności zawodowej a jego stan zdrowia nie uniemożliwia mu wykonywania pracy zawodowej. Jest zatrudniony odpłatnie w kuchni zakładu karnego. Pozostaje w związku małżeńskim z E. P., z którą ma dwoje dzieci. Zobowiązany jest ponadto do alimentacji na rzecz M. B.. Rodzice skarżącego nie żyją, nie posiada rodzeństwa. Organ podkreślił, że obowiązek zwrotu należności jest konsekwencją wieloletniego niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego wobec dzieci. Nadmienił, że umorzenie może mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach, wówczas, gdy sytuacja dochodowa strony będzie uniemożliwiała ponoszenie ciężaru spłaty należności w wyniku zaistnienia czynników obiektywnych, na które dłużnik nie miał wpływu. Zdaniem organu sam pobyt w zakładzie karnym nie może być zaś uznany za okoliczność obiektywną uzasadniającą umorzenie należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.