Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 października 2016 r., sygn. I SA/Gl 450/16

 

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), Sędziowie WSA Dorota Kozłowska, Wojciech Organiściak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 października 2016 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.

Uzasadnienie

1. D.K., działający przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], którym utrzymane zostało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...]r. nr [...]o uznaniu za bezzasadne zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]r. nr [...]obejmującego zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

2. Zaskarżone postanowienie organu nadzoru wydane zostało na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 123 i art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23) oraz art. 17, art. 18, art. 33 § 1 pkt 2 i art. 34 § 4 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm., dalej jako "u.p.e.a.").

2.1. Uzasadniając to rozstrzygnięcie, organ wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wszczął wobec małżonków D. i I.K. postępowanie zabezpieczające na podstawie własnego zarządzenia zabezpieczenia z dnia [...] r. nr [...]obejmującego przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej wysokości [...]zł, określoną decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...]r. nr [...], doręczając odpis zarządzenia zabezpieczenia D.K.w dniu [...]r., z jednoczesnym zajęciem zabezpieczającym ruchomości zobowiązanego w postaci: samochodu ciężarowego Mercedes Benz Sprinter, samochodu ciężarowego Mercedes Benz 308D23, samochodu osobowego Mercedes Benz 500, samochodu osobowego Mercedes Benz 124300 Coupe, przyczepę uniwersalną BARTHAU, a zobowiązanej I.K. w dniu 24 maja 2011 r. Organ wskazał, że w dniu 22 września 2015 r. na mocy art. 154 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zajęcie zabezpieczające przekształciło się w zajęcie egzekucyjne z uwagi na wystawienie w tym dniu tytułu wykonawczego nr [...]obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...]zł, określoną decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...]r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...].

W toku czynności egzekucyjnych w dniu 23 września 2015 r. doręczono zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego i protokołem z tego samego dnia zajęto ruchomości w postaci samochodu Mercedes Benz 201, samochodu Volkswagen Golf 1.6 KAT i przyczepy lekkiej nr rej. [...].

2.2. Pismem z dnia 25 września 2015 r. pełnomocnik zobowiązanego wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, w których - wnosząc o jego umorzenie - podniósł następujące zarzuty: przedawnienie zobowiązania podatkowego (art. 33 pkt 1 u.p.e.a.) i zastosowanie zbyt uciążliwych środków egzekucyjnych (art. 33 pkt 8 tej ustawy).

2.2. Postanowieniem z dnia [...] r. organ egzekucyjny uznał zgłoszone zarzuty za bezzasadne.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma art. 70 § 6 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej. O.p.), zgodnie z którym bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu m.in. z dniem doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a takie zarządzenie zabezpieczenia zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 16 maja 2011 r.

Ponadto zgodnie z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej nastąpiło również zawieszenie terminu przedawnienia z uwagi na złożenie w dniu 16 marca 2012 r. skargi do sądu administracyjnego na decyzję określającą przedmiotowe zobowiązanie, w której to sprawie w dniu 7 września 2015r. doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności.

Organ egzekucyjny dodał, że z uwagi na wysokość dochodzonej zaległości oraz mając na względzie cel egzekucji, zasadnym było zastosowanie środków egzekucyjnych pozwalających na zaspokojenie Skarbu Państwa.

2.3. Na to postanowienie organu egzekucyjnego zobowiązany wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie przez organ przepisów art. 33 pkt 1 i 8 u.p.e.a. poprzez brak ich zastosowania, czego skutkiem było uznanie przez ten organ za nieuzasadnione zarzutów wniesionych przez zobowiązanego do tytułu wykonawczego i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uwzględnienie zarzutów wniesionych do tytułu wykonawczego.

Do tytułu wykonawczego wystawionego przez organ podatkowy zobowiązany podniósł zarzuty przedawnienia zobowiązania podatkowego wskazanego w tytule wykonawczym, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej (art. 33 pkt 1 u.p.e.a.) oraz zastosowanie zbyt uciążliwych środków egzekucyjnych (art. 33 pkt 8).

Zdaniem pełnomocnika, wbrew twierdzeniu organu podatkowego, termin przedawnienia w przedmiotowej sprawie nie uległ zawieszeniu od dnia doręczenia zobowiązanemu zarządzenia zabezpieczenia w dniu 16 maja 2011 r. do dnia doręczenia organowi podatkowemu, wydanego w tej sprawie, wyroku sądu administracyjnego w dniu 22 września 2015 r.

Pełnomocnik wskazał, że zgodnie z art. 70 § 6 pkt 4 O.p. termin przedawnienia ulega zawieszeniu z dniem doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z kolei w myśl art. 70 § 7 pkt 5 O.p. termin przedawnienia rozpoczyna bieg z dniem zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem, że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji. W przedmiotowej sprawie ostateczna decyzja została wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. w dniu [...]r., jednak organ podatkowy nie wystawił tytułu wykonawczego przed upływem dwóch miesięcy od daty otrzymania tej ostatecznej decyzji. Tym samym nie mogło nastąpić skuteczne przekształcenie zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne.

Powyższe oznacza więc, że zarządzenie zabezpieczenia nie mogło skutecznie zawiesić biegu terminu przedawnienia, ponieważ organ podatkowy nie wystawił tytułu wykonawczego we wskazanym powyżej terminie. W konsekwencji należy przyjąć, że data doręczenia zarządzenia zabezpieczenia jest równoznaczna z datą zakończenia postępowania zabezpieczającego, ponieważ nie mogło w tym przypadku nastąpić skuteczne przekształcenie zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne.

Tym samym jest oczywiste, że zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. uległo przedawnieniu, a kwestie związane z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego i otrzymaniem przez organ podatkowy prawomocnego wyroku takiego sądu nie mają w tym przypadku żadnego znaczenia.

W takiej sytuacji organ egzekucyjny, w myśl zasady wyrażonej w art. 70 § 8 O.p., może skierować egzekucję wyłącznie do stanowiącej przedmiot współwłasności zobowiązanego, zabudowanej nieruchomości położonej w H. Na tej nieruchomości została bowiem ustanowiona hipoteka zabezpieczająca przedmiotowe zobowiązanie. Organ egzekucyjny nie może natomiast skierować egzekucji do innego mienia stanowiącego własność zobowiązanego, w tym również do mienia do którego zostało skierowane zarządzenie o zabezpieczeniu w trybie przepisów ustawy egzekucyjnej.

W konsekwencji za zasadny uznał pełnomocnik również zarzut zastosowania zbyt uciążliwych środków egzekucyjnych (art.33 pkt 8 u.p.e.a).

2.4. Organ nadzoru, rozpoznając zażalenie, w pierwszej kolejności odwołał się do przepisu art. 33 u.p.e.a., który zawiera zamknięty katalog przypadków, mogących być podstawą do wniesienia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego, a to:

- wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

- odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

- określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;

- błąd, co do osoby zobowiązanego;

- niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;

- niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;

- brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 §1;

- zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;

- prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;

- niespełnienie wymogów określonych w art. 27.

Następnie wskazał, że organ egzekucyjny stwierdził, iż w sprawie nie zaszły żadne okoliczności, wymienione w art. 33 § 1 u.p.e.a., w tym także wymienione w punkcie 1 i 8 tego przepisu tj. przedawnienie zobowiązania podatkowego i zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego.

Organ podatkowy wystawił bowiem tytuł wykonawczy na podstawie ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. trzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

Postępowanie egzekucyjne skierowane do podatnika poprzedziło postępowanie zabezpieczające.

Organ powołał następnie art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a., zgodnie z którym zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia. Podkreślił jednakże w tej sprawie ma zastosowanie § 5 tego przepisu, który stanowi, że w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa w § 4 pkt 1 tego przepisu, zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego pod warunkiem, że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia o oddaleniu lub odrzuceniu skargi bądź umorzeniu postępowania sądowego. W analizowanej sprawie, z uwagi na wniesioną skargę do WSA w Gliwicach oraz dokonanie wpisu hipoteki przymusowej, Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. postanowieniem z dnia [...]r. wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Odpis prawomocnego orzeczenia WSA w Gliwicach doręczono 7 września 2015r. Wystawienie tytułu wykonawczego na tę należność podatkową w dniu 22 września 2015 r. spełniało powyższe warunki, co oznacza, że w tym dniu zajęcie zabezpieczające przekształciło się w zajęcie egzekucyjne.

Zgodnie z art. 70 § 6 pkt 4 O.p., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33 d § 2 lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny doręczył skarżącemu zarządzenie zabezpieczenia [...] w dniu 16 maja 2011 r., dokonując jednocześnie zajęcia zabezpieczającego ruchomości zobowiązanego.

To postępowanie zabezpieczające zakończyło się w dniu 22 września 2015 r. poprzez przekształcenie się zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne.

W związku z powyższym okres zawieszenia biegu terminu przedawnienia należy liczyć, zgodnie z art. 70 § 6 pkt 4 O.p., od dnia 16 maja 2011 r., do dnia 22 września 2015 r.

W prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym zastosowano także w dniu 23 września 2015 r. środek egzekucyjny w postaci zajęcia ruchomości, co zgodnie z art. 70 § 4 O.p. oznacza przerwanie biegu przedawnienia. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Organ uznał wobec powyższego, że zaległość podatkowa nie uległa przedawnieniu.

Wyjaśniając z kolei podnoszoną przez stronę kwestię zastosowania zbyt uciążliwych środków egzekucyjnych dodał, że zastosowany środek egzekucyjny powinien doprowadzić do sprawnego i szybkiego osiągnięcia celu egzekucji, która z samej swej istoty stanowi uciążliwość dla zobowiązanego.

Wdrożenie postępowania egzekucyjnego wobec dłużników Skarbu Państwa jest ustawowym obowiązkiem urzędu skarbowego, a zatem wierzyciel nie może kierować się własnym uznaniem w kwestii wszczęcia egzekucji.

Celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do przymusowej realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków, poprzez zastosowanie środków egzekucyjnych wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. a. u.p.e.a., w tym egzekucję z ruchomości zastosowanej wobec zobowiązanego. Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie określają, które środki są mniej, a które bardziej uciążliwe dla zobowiązanego, natomiast zezwalają dla osiągnięcia celu egzekucji poprzez stosowanie wszystkich dostępnych środków egzekucyjnych.

3. Na postanowienie organu II instancji pełnomocnik zobowiązanego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarzucając naruszenie przez organy obu instancji art. 33 pkt 1 u.p.e.a. poprzez brak ich zastosowania, czego skutkiem było uznanie za nieuzasadnione zgłoszonych przez niego zarzutów.

W oparciu o ten zarzut wniósł o uchylenie postanowień obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Złożył także wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a." ) dowodu z postanowienia Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...]r. o umorzeniu wobec podatnika postępowania karnego w sprawie nierzetelnego prowadzenia ewidencji zakupów w podatku od towarów i usług oraz podania nieprawdy w deklaracji VAT-7, celem wykazania przyczyn umorzenia tego postepowania.

W uzasadnieniu skargi powtórzono zarzuty i wywody zawarte w zażaleniu. Dodatkowym argumentem, zdaniem pełnomocnika skarżącego jest umorzenie postepowania karnego, gdyż w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu powołano się na okoliczność, że termin przedawnienia podatku VAT na listopad 2005 r. upłynął przed przedstawieniem podatnikowi zarzutów w tym postepowaniu.

4. Organ odwoławczy, odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu objętego skargą postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, zważył, co następuje:

5. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

5.1. Głównym przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia przedawnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Odniesienie się do niego wymaga przedstawienia obowiązującego w tym zakresie stanu pranego

Mający zastosowanie w sprawie art. 154 § 4-5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm., dalej jako "u.p.e.a.") przewiduje:

"§ 4. Zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne:

1) z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności;

2) z dniem wygaśnięcia decyzji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2015 r. poz. 858, 1649, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65) pod warunkiem wystawienia tytułu wykonawczego nie później niż przed upływem 14 dni od dnia jej wygaśnięcia;

3) z dniem podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadkach określonych w art. 32a § 2, art. 32c § 1 i art. 35 § 1, a także w przypadkach określonych w art. 79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 5. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa w § 4 pkt 1, zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia o oddaleniu lub odrzuceniu skargi bądź umorzeniu postępowania sądowego".

Powyższa regulacja statuuje instytucję przekształcenia się z mocy prawa zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne, przy czym ma ono charakter warunkowy. Wolą ustawodawcy do przekształcenia tego wymagane jest dokonanie wskazanej w tym przepisie czynności przez organ w określonym terminie.

6.2. W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. na majątku ruchomym, nieruchomym oraz prawach majątkowych i określająca przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego została doręczona skarżącemu w dniu 16 maja 2011 r. (a ponadto jego żonie - w dniu 24 maja 2011 r.). Zawiadomienie o powyższym zajęciu doręczono skarżącemu w dniu 22 lipca 2011 r. Następnie w dniu [...]r. wydana została decyzja określająca obojgu małżonkom zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie [...] zł. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r.

Gdyby powyższa decyzja nie została zaskarżona do sądu administracyjnego, do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne koniecznym byłoby wystawienie tytułu wykonawczego nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji o czym stanowi art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. oraz doręczenie zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego na podstawie art. 26 § 6 u.p.e.a. w celu wywołania skutku prawnego w postaci wszczęcia egzekucji administracyjnej.

Tymczasem skarżący pomija fakt zaskarżenia przez oboje podatników powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Tym samym wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego spowodowało, że przepis art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W przypadku bowiem gdy przed wszczęciem egzekucji administracyjnej wniesiona została skarga do sądu administracyjnego i nastąpiło wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem skargi niedopuszczalne jest wystawienie tytułu wykonawczego i doprowadzenie do wszczęcia egzekucji administracyjnej do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego, chyba że ustąpiła przyczyna wstrzymania wykonania decyzji.

Z akt administracyjnych sprawy wynika również, że w dniu 17 września 2015 r. doszło do doręczenia Dyrektorowi Izby Skarbowej odpisu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2015 r., sygn. akt II FSK 1339/13 oddalającego skargę kasacyjną skarżącego i jego żony od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 464/12. To zatem od tej daty rozpoczął bieg dwumiesięczny termin wskazany w powyższym przepisie.

Bezspornym jest, że w dniu 22 września 2015 r. został wystawiony tytuł wykonawczy nr [...] wskazujący jako zobowiązanych skarżącego i jego żonę, który został doręczony skarżącemu w dniu 23 września 2015 r., co potwierdzają złożone przez nich podpisy na wskazanym tytule egzekucyjnym. Zestawienie zatem daty doręczenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2015 r., tj. 17 września 2015 r. oraz daty wystawienia tytułu wykonawczego nr [...], tj. 22 września 2015 r. wskazuje, że spełniony został warunek wskazany w art. 154 § 5 u.p.e.a., a tym samym doszło do przekształcenia tytułu zabezpieczającego w tytuł wykonawczy z mocy ustawy.

Konkludując powyższe należy stwierdzić, że nie doszło do przedawnienia zobowiązania objętego obecnie tytułem egzekucyjnym, albowiem zgodnie z treścią art. 70 § 6 pkt 4 i § 5 pkt 5 O.p. doszło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania na okres od dnia 24 maja 2011 r. do dnia 22 września 2015 r. wskutek doręczenia skarżącemu zawiadomienia zajęcia zabezpieczającego, a następnie wystawienia tytułu egzekucyjnego .

6.2. Nie zmienia tej oceny powołany w skardze fakt, że postępowanie karne skarbowe zostało wobec skarżącego umorzone. Inne bowiem reguły przedawnienia obowiązują w procedurze karnej, a sama sprawa dotyczyła nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług, podczas, gdy postepowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie obejmuje zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych.

6.3. Organ egzekucyjny zasadnie zatem uznał zarzut przedawnienia za nieuzasadniony. Odnośnie zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego organy obu instancji w sposób wyczerpujący i prawidłowy ustosunkowały się do tej kwestii, a w skardze do Sądu nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających postawienie powyższego zarzutu.

7. Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi w całości.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/