Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. I SA/Gl 841/16

Egzekucyjne postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Wojciech Organiściak (spr.), Bożena Pindel, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23, dalej K.p.a.) oraz art. 18 i art. 54 ustawy z dnia i 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014r., poz. 1619, dalej u.p.e.a.) postanowieniem z dnia [...] ([...]) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] (Nr [...]) oddalające skargę M.C. (dalej jako strona, podatnik lub zobowiązany) na czynności zabezpieczające dokonane zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...] w A S.A.

Prezentując dotychczasowy przebieg postępowania organ odwoławczy wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. prowadzi postępowanie zabezpieczające wobec strony na podstawie zarządzeń zabezpieczenia z dnia [...] Nr [...], wydanych na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...] określających przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług za I, Il i III kwartał 2012r. wraz z odsetkami za zwłokę. Organ odwoławczy podkreślał, że odpisy ww. zarządzeń zabezpieczenia wraz z zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...] o zajęciu rachunku bankowego w A S.A. doręczono zobowiązanemu w dniu [...] co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.

W skardze na dokonane ww. zawiadomieniem zajęcie zabezpieczające rachunku bankowego w A SA strona zarzucała: błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, iż zachodzą przesłanki do dokonania zabezpieczenia należności pieniężnych w myśl art. 154 § 1 K.p.a., błędne ustalenie stanu faktycznego, poprzez przyjęcie, iż po stronie skarżącego występują lub mogą wystąpić nieuregulowane zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za wskazane miesiące wynoszące łącznie [...] zł., gdy tymczasem po stronie skarżącego istnieje nadpłata w podatku od towarów i usług; naruszenie art. 7 § 2 u.p.e.a., poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego najbardziej uciążliwego dla skarżącego; naruszenie art. 7 § 3 u.p.e.a., poprzez zastosowanie środków egzekucyjnych w sprawie, w której są one bezprzedmiotowe oraz naruszenie art. 8 § 1 pkt 6 w zw. z art. 9 § 1 u.p.e.a., poprzez dokonanie zajęcia kwoty wolnej od zajęć. Z uwagi na powyższe strona wniosła o uchylenie zarządzeń zabezpieczających jako bezzasadnych. W ocenie pełnomocnika skarżącego, wszczęte [...] postępowanie wyjaśniające dotyczące sygn. [...], toczyło się w kierunku nadpłaty w podatku od towarów i usług dokonanej przez skarżącego w kwocie około [...] zł należności głównej, a nie jak twierdzi organ, unikania wykonania przez zobowiązanego obowiązku poprzez nieujawnienie zobowiązań powstających z mocy prawa lub nierzetelnego prowadzenia ksiąg podatkowych, czy też rzekomego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące wynoszące łącznie [...] zł należności głównej. Pełnomocnik dowodził, że nie zachodzą przesłanki warunkujące dokonanie zabezpieczenia należności pieniężnych w myśl art. 154 § 1 u.p.e.a., bowiem to organ winien zwrócić skarżącemu nadpłatę dokonaną w podatku od towarów i usług. Pełnomocnik strony podkreślał, że zastosowane przez organ metody zabezpieczenia są dla skarżącego najbardziej uciążliwe z możliwie dostępnych, bowiem na rachunku zajętym przez organ znajdują się środki, które są jedynymi dla zapewnienia zarówno prawidłowego funkcjonowania działalności skarżącego, jak również, mają one zapewnić byt skarżącemu i jego rodzinie, a nadto zostały zajęte wszystkie środki znajdujące się na przedmiotowym rachunku bankowy, co nie może się ostać w myśl art. 8 § 1 pkt 6 w zw. z art. 9 § 1 u.p.e.a.