Wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. II SA/Kr 1112/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) WSA Jacek Bursa Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A.R. na decyzję Wojewody [....] z dnia 20 lipca 2016 r., znak: [....] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącego A.R. kwotę 500,00 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Starosta B. decyzją z dnia 27 maja 2016 r., znak [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia A.R. z dnia 2 maja 2016 r. budowy dwóch budynków garażowych o powierzchni zabudowy wynoszącej 35 m2 każdy i wysokości wynoszącej 3,5 m, na działce nr [...] w miejscowości W. , gm. C. . Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290).

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 poz. 778) oraz art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane inwestor zobowiązany był do zgłoszenia robót budowlanych dołączyć decyzję o warunkach zabudowy. Brak takiej decyzji skutkuje koniecznością wniesienia sprzeciwu od zamiaru wykonania robót budowlanych.

Od decyzji tej odwołanie wniósł A.R. , wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu odwołania skarżący zarzuca organowi pierwszej instancji, iż naruszył art. 107 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jakiejkolwiek okoliczności faktycznej lub prawnej oraz brak powołania przepisu prawa dającego podstawę do wniesienia sprzeciwu.

Zarzucono również, że decyzja Starosty narusza przepis art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przytoczono również treść art. 50 ust. 2, art. 59 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 29 ust. 1 pkt 2 oraz art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowe zgłoszenie obejmowało roboty budowlane określone w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a zatem, w opinii skarżącego, nie było obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.