Wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 marca 2017 r., sygn. III SA/Wa 1301/16

Egzekucyjne postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Piotr Przybysz,, sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia[...]lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę

Uzasadnienie

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Warszawie prowadził wobec A. S.A. z siedzibą w W. (zwanej dalej "Skarżącą" lub "Spółką") postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] października 2014 r. i 12 grudnia 2014 r., obejmujących zaległości w podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę.

W celu wyegzekwowania ww. należności Organ egzekucyjny, zawiadomieniem z dnia 12 grudnia 2014 r., dokonał zajęcia rachunku bankowego Spółki. Zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono Spółce w dniu 23 grudnia 2014 r.

Pismem z dnia 2 stycznia 2015 r. Spółka wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. skargę na ww. czynność egzekucyjną.

W dniu [...] lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał postanowienie, w którym oddalił skargę.

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Dyrektora, w którym zarzuciła Organowi naruszenie art. 62 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm., zwanej dalej "u.p.e.a." lub "ustawą"), poprzez nieprzekazanie sądowi rejonowemu, właściwemu dla siedziby Spółki, akt sprawy egzekucyjnej w związku z zaistniałym zbiegiem egzekucji, o którym Organ egzekucyjny został poinformowany, a także poprzez niewstrzymanie czynności egzekucyjnych w sytuacji, gdy wskazany przepis stanowi o tym wprost, a Spółka o tej powinności wskazywała w pismach. Ponadto organowi egzekucyjnemu zarzucono naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 ustawy, poprzez zaniechanie zawieszenia czynności egzekucyjnych w sytuacji, gdy art. 62 ustawy stanowi o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego, a w konsekwencji zawieszeniu postępowania na podstawie art. 56 u.p.e.a.

Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Uzasadniając swoje stanowisko Minister wskazał, że analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż Organ egzekucyjny dopełnił wszystkich warunków formalnych do dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Minister Finansów zauważył, że zarzuty Spółki zawarte już w samej skardze na czynność egzekucyjną nie odnoszą się do faktycznych czynności dokonanych przez Organ egzekucyjny w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego. Podstawą zarzutów Spółki są kwestie związane z okolicznościami zaistniałymi po dokonaniu przez zaskarżonej czynności egzekucyjnej, tj. wstrzymanie czynności egzekucyjnej oraz przekazanie akt egzekucji administracyjnej sądowi rejonowemu w przypadku, o którym mowa w art. 62 ustawy. Tymczasem czynności te nie podlegają ocenie w trybie skargi na czynność egzekucyjną. Tym samym zarzut naruszenia art. 62 ustawy nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarga na czynności egzekucyjne służy wyłącznie na czynności o charakterze formalnoprawnym i wykonawczym, związane ze stosowaniem środka egzekucyjnego.

W skardze wniesionej do Sądu Skarżąca ponowiła stanowisko zawarte w zażaleniu. Wskazała też na naruszenie art. 81 u.p.e.a., poprzez niewydanie zgody na wypłatę wynagrodzenia za luty 2015 r. według listy płac - pomimo iż, bank wystąpił o taką zgodę.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, iż nie zgadza się z twierdzeniami zawartymi w zaskarżonym postanowieniu, w szczególności, iż podnoszone przez nią okoliczności nie odnoszą się do faktycznych czynności dokonanych przez Organ egzekucyjny w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego. Ponadto Spółka szeroko opisała naruszenia prawa wskazane w art. 33 § 1, art. 35 § 1 i art. 62 ustawy. Jednocześnie wskazała, iż wobec niej prowadzone są również sądowe postępowania egzekucyjne.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie podkreślając, że przedmiotem sprawy jest skarga na czynność egzekucyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca, w toku postępowania egzekucyjnego, złożyła skargę na czynność egzekucyjną Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W., polegającą na zajęciu rachunku bankowego. Instytucja takiej skargi uregulowana jest w art. 54 § 1 ustawy. W doktrynie i judykaturze nie budzi wątpliwości, że skarga na czynność egzekucyjną ma charakter subsydiarny, co oznacza, że nie przysługuje wtedy, kiedy istnieją inne środki ochrony prawnej, takie np., jak zażalenie lub zarzuty. Wskazuje się, że przedmiotem skargi z art. 54 § 1 u.p.e.a. są jedynie działania o charakterze faktycznym, wykonawczym (tak np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2013 r., III SA/Wa 2936/12). Ponadto przedmiotem skargi mogą być tylko zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ egzekucyjny oraz ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych (por. np. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13).

W kontekście powyższego należy ocenić, że podstawą skargi na czynność egzekucyjną zajęcia rachunku bankowego nie może być żadna z podnoszonych przez Skarżącą kwestii. Przepisy art. 33 § 1 oraz 35 § 1 u.p.e.a. dotyczą odrębnej instytucji zarzutów dotyczących zasadności prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Art. 62 § 1 u.p.e.a. dotyczył (i nadal dotyczy) zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, który to zbieg może być dopiero konsekwencją prawidłowego dokonania czynności egzekucyjnej zajęcia, tym samym ma charakter wtórny do przedmiotu niniejszej skargi, i jako taki nie może być badany w ramach tego postępowania. Wreszcie, przechodząc do ostatniego z podnoszonych zarzutów, tj. zarzutu naruszenia art. 81 ustawy, wskazać należy, że musiałby on być uznany za niezasadny, jako że wprost z przepisu art. 81 § 4 u.p.e.a. wynika, iż wypłata pieniędzy z rachunku bankowego tytułem wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę następuje bez zwracania się o zgodę do organu egzekucyjnego. Przede wszystkim jednak kwestia ta została podniesiona przez Spółkę dopiero w samej skardze, czyli uznać ją należy jako zgłoszoną zbyt późno dla dokonania oceny przez Organ nadzoru.

Z tych względów, nie dopatrując się żadnych uchybień natury formalnej w zakresie wykonania zajęcia rachunku bankowego przez Organ egzekucyjny, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

Podstawą rozpoznania skargi w trybie uproszczonym był art. 119 pkt 3 P.p.s.a. w brzmieniu od 15 sierpnia 2015 r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/