Wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 września 2017 r., sygn. III SA/Wa 2872/16

Inne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Piotr Przybysz (sprawozdawca), sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant starszy referent Grażyna Wojda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2017 r. sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], 2) umarza postępowanie podatkowe, 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz D. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 9217 zł (słownie: dziewięć tysięcy dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (zwany dalej: "organem pierwszej instancji") wszczął w dniu 24 lipca 2015r. wobec D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (poprzednio N. Sp. z o.o.) - zwanej dalej: "Skarżącą", postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za 2009r. W ramach prowadzonego postępowania kontrolnego ustalono, że Skarżąca w zeznaniu podatkowym CIT-8 za 2009 rok zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę 902.774 zł wynikającą z: 1) 24 faktur VAT na łączną kwotę 852.774 zł netto, wystawionych przez S. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą F. (zwaną dalej: "F."), oraz 2) 1 faktury VAT na kwotę netto 50.000 zł wystawionej przez A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "I." (zwaną dalej: "I."). Organ pierwszej instancji biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy uznał, że ww. podmioty nie wykonały w 2009r. usług na rzecz Skarżącej udokumentowanych wspomnianymi powyżej fakturami, a zatem faktury te nie dokumentują rzeczywistej sprzedaży. Z tego względu wydatek Skarżącej wynikający z tych faktur, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2016r., poz. 1888 z późn. zm.) - zwanej dalej: "u.p.d.o.p.", nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów Skarżącej w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 rok. Biorąc powyższe pod uwagę organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2016r. określił Skarżącej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009r. w wysokości 1.654.928 zł.