Postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. II SA/Wr 331/17

Prawo pomocy

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku adwokata A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C. D. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...[ nr [...] w przedmiocie odmowy udostepnienia danych osobowo-adresowych postanawia przyznać adwokatowi A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych 40/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał stronie skarżącej C. D. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 5 marca 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła adwokata A.B. jako pełnomocnika procesowego z urzędu dla skarżącego.

Wyznaczony z urzędu adwokat przedłożył do akt sprawy opinię z dnia 5 kwietnia 2018 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 8 listopada 2017 r. oddalającego skargę na wyżej oznaczoną decyzję.

Pismem procesowym z dnia 26 czerwca 2018 r. wyznaczony z urzędu adwokat złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu według norm przepisanych, który zawiera oświadczenie, że nie zostały one zapłacone ani w całości ani w części.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 2 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm. - dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.

Z kolei w § 21 Rozporządzenia ustalone zostały stawki opłat za konkretne czyn-ności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administra-cyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w drugiej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (lit. b pkt 2) ust. 1 § 21 Rozporządzenia).

Sprawę ze skargi na decyzję w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowo-adresowych należy zaliczyć do kategorii spraw wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia, dla których stawka opłaty maksymalnej za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł.

Z przywołanego przepisu § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b Rozporządzenia wynika, że w ramach tej samej jednostki redakcyjnej przewidziane zostały dwie hipotezy, do których zastosowanie mają różne zasady określania wysokości opłaty należnej adwokatowi działającemu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji z urzędu. Pierwsza z nich to sytuacja, w której adwokat (autor opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, stanowi podstawę do żądania wynagrodzenia w wysokości 75% opłaty maksymalnej. Druga hipoteza wynikająca z analizowanego przepisu prawa obejmuje wszystkie sytuacje oprócz rozważanej w ramach pierwszej hipotezy, w ramach których pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadnia żądanie przez niego wynagrodzenia w wysokości 50% opłaty maksymalnej.

Z uwagi na fakt, że w sprawie adwokat, który sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie występował w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla pierwszej z rozważanych wyżej hipotez, tj. w wysokości 75 % opłaty maksymalnej określonej w Rozporządzeniu - w kwocie 180 zł.

Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 41,40 zł (23% kwoty 180 zł).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi koszty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 41,40 zł, w łącznej kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100).

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/